دانشگاه قم پژوهش‌های فلسفی -کلامی 1735-9791 9 3 2008 05 21 Carnap’s and Sellars’ Theories on Universals نظریه کارنپ و سلارز در مسألة کلی ها 89 105 260 10.22091/pfk.2008.260 FA هاشم مروارید پژوهشگرِ پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی، پژوهشکده دفتر تبلیغات اسلامی خراسان Journal Article 2015 08 16 One of the arguments of the realists to prove the existence of universals in the external world is “abstract reference”. According to this argument, there are many true sentences in a language which apparently relates to universals. In the realists’ view, truth of these sentences can be explicated only when universals exist in the external world. On the basis of his “degree of language” theory, Carnap has criticized the above-mentioned argument and demonstrated that delusion of the existence of universals has resulted from the confusion in regard to different degrees of language. In his view, those sentences concerning to universals are in fact second-order sentences which assert properties with regard to some first-order sentences. But Carnap’s theory suffers from two main objections: firstly, his theory is not successful in the elimination of reference to universals, because on the basis of his theory, only reference to non-linguistic universals would be eliminated but reference to linguistic universals continue to survive. Secondly, supposing that Carnap’s theory is true, translation of the sentences in question would be extremely difficult and complicate. So Wilfred Sellars attempts to response the two objections, and thus, to present a reformed version of Carnap’s theory. In the present article, the author first explains Carnap’s theory; then, it presents the relevant objections; and finally, it offers Sellars’ reformed version of Carnap’s theory.   یکی از ادله واقع گرایان برای اثبات وجود کلی ها در جهان خارج، برهانِ «ارجاع به مجردات» (abstract reference) است. طبق این برهان، جملات صادق بسیاری در زبان وجود دارند که ظاهرا دربارة کلی ها سخن می‌گویند. به عقیدة واقع گرایان، صدق این گونه جملات قابل تبیین نخواهد بود مگر آنکه کلی ها در جهان خارج وجود داشته باشند. کارنپ بر اساس نظریة «درجات زبانِ» خود، این برهان را مورد نقد قرار داده و استدلال می‌کند که توهمِ وجود کلی‌ها ناشی از خلط میان درجات مختلف زبان با یکدیگر است. از نظر وی، جملاتی که ظاهرا دربارة کلی ها سخن می‌گویند، در واقع، جملاتِ درجة دومی هستند که احکامی دربارة برخی عبارات درجة اول بیان می‌کنند. بر نظریة وی دو اشکال عمده گرفته شده است: 1- نظریه کارنپ بر خلاف تصور وی در حذفِ ارجاع به کلی ها موفق نیست. چرا که بر اساس نظریه وی، ارجاع به یک نوع از کلی ها (کلی های غیر زبانی) از میان می‌رود اما ارجاع به نوع دیگری از کلی‌ها (کلی های زبانی) جای آن می‌نشیند. 2-  بر فرضِ صحت نظریه کارنپ، ترجمة جملات مورد بحث، از زبانی به زبان دیگر به غایت دشوار و پیچیده می‌شود. ویلفرد سلارز سعی می‌کند به دواشکال مذکور پاسخ دهد و بدین ترتیب، روایتی اصلاح شده از نظریة کارنپ ارایه می‌دهد. در مقاله حاضر، ابتدا نظریه کارنپ شرح داده می‌شود. سپس اشکالات آن بیان می‌شود. پس از آن، روایت اصلاح شده سلارز از نظریه کارنپ توضیح داده می‌شود.   http://pfk.qom.ac.ir/article_260_4da45fb50b572ab84c23b463f387b6b9.pdf