دانشگاه قم پژوهش‌های فلسفی -کلامی 1735-9791 14 1 2012 11 21 Illuminative Wisdom in the Philosophical Thought of Avicenna عقلانیت اشراقی در اندیشه فلسفی ابن‌سینا 101 120 84 10.22091/pfk.2012.84 FA محمد مهدی گرجیان دانشیار دانشگاه باقرالعلوم. سید محمد موسوی عضو هیئت علمی دانشگاه باقرالعلوم معصومه اسماعیلی دانشجوی دکتری مدرسی معارف دانشگاه باقرالعلوم Journal Article 2015 08 05 Avicenna as one of the great commentators and teachers of Aristotelian philosophy is a rationalist philosopher setting the most emphasis on reasoning. In some of his works, however, he showed an inclination toward illuminative philosophy. Some of these works are as follows: Hayy Ibn Yaqdhan, Risalat al-Tayr, Risalat Salaman wa Absal, Qasidah 'Iyniyyeh, and Risalat fi al-'Ishq and most importantly the last three parts of Al-Isharat: speaking of happiness and felicity, the positions of mystics, and the secrets of the charismatic acts of the saints. Avicenna himself alluded to his interest in illuminative philosophy in the introduction of one of his works called, Mantiq Al-Mashriqiyyin, in which he writes of the a different tendency, separating him from peripatetic philosophers. ‏ابن‌سینا به عنوان یکی از شارحان و معلمان بزرگ فلسفه ارسطویی بیش از هر چیز فیلسوفی عقل‌گراست که ‏به استدلال و فلسفه استدلالی- بحثی اهمیت زیادی می‌دهد؛ اما در بعضی آثار او رگه­هایی از تمایل وی به اشراق ‏یافت شده که جهت‌گیری او به سمت راه ‏اشراق و شهود را نشان می‌دهد. از میان مهم‌ترین آثار ایشان با رنگ و بوی اشراقی می­توان به رسائل رمزی شیخ، همچون حی بن یقظان، رسالة الطیر، رساله سلامان و ابسال، قصیده عینیه و رسالة فی العشق اشاره کرد، که البته از همه اینها مهم‌تر سه نمط آخر اشارات در بهجت و سعادت، مقامات العارفین ‏و اسرار الآیات است. ابن‌سینا خود صریحاً به گرایش اشراقی­اش اشاره کرده و در مقدمه منطق المشرقیین که ‏باقیمانده از حکمت مشرقی ایشان است از گرایشی دیگر و جدا شدن از شریکان مشایی سخن می‌گوید. http://pfk.qom.ac.ir/article_84_caeff556b57ca63b1d6a5e5af7a3cd61.pdf