هنر، حیطۀ عمومی؛ تلاشی برای دست‌یابی به فلسفۀ هنر آرنت

نوع مقاله: مقاله علمی پژوهشی

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری فلسفه هنر دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات تهران، ایران

2 استادیار دانشکده فلسفه و الهیات دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات تهران، ایران

چکیده

تاریخ دریافت:  0۹/0۳/۱۳۹۷         |           تاریخ پذیرش:  0۷/0۷/۱۳۹۷
هانا آرنت فیلسوفی سیاسی‌ای است که هنر را به عنوان امکانی برای تحقّق نوعی حیات سیاسی می‌فهمد و تلاش می‌کند تا با استفاده از مبنای رهایی‌بخشی به نام هنر، نوعی از حیات سیاسی را که به زعم او در دوران جدید مخدوش و مفقود شده احیا کند. با توجّه به آن‌که آرنت هرگز اثری مجزّا و مدوّن ذیل عنوان زیبایی‌شناسی سیاسی یا فلسفۀ هنر ننگاشته است، در این مقاله، با گردآوری، تدوین و بازاندیشی و تحلیل آرای پراکندۀ آرنت در کتب، مقالات، درس‌گفتارها و یادداشت‌های او، به نظریّۀ زیبایی‌شناسی آرنت که در افق نوعی فلسفۀ سیاسی طرح‌ریزی می‌شود، دست خواهیم یافت. مخدوش شدن و ناپدید شدن خاصیّت سیاسی حیات بشری در فلسفۀ آرنت پیوند و ارتباطی بسیار نزدیک به مخدوش شدن، گشت و استحاله حیطۀ عمومی دارد. از این رو، حیطۀ عمومی و برپا‌‌داشتن آن به نوعی آرمان فلسفۀ سیاسی آرنت به‌حساب می‌آید.




🞕 بهراد، مهرداد. اسلامی، شهلا. (۱۳۹۸). هنر، حیطۀ عمومی؛ تلاشی برای دست‌یابی به فلسفۀ هنر آرنت. فصلنامه پژوهش‌های فلسفی۔کلامی. ۲۱  (۷۹)  ۱۹۱۔۲۱۲.     https://doi.org/10.22091/jptr-pfk.2019.2614.1771     

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Art, Public Sphere: An Effort to Understand Arendt’s Philosophy of Art

نویسندگان [English]

  • Mehrdad Behrad 1
  • Shahla Eslami 2
1 Ph.d in Philosophy of Art at Islamic Azad University, Science and Research branch, Tehran.Iran
2 Assistant Professor of Theology and Philosophy College at Islamic Azad University ,Science and Research branch, Tehran. Iran
چکیده [English]

 
Received: 00/00/2018       |       Accepted: 00/00/2018
Hannah Arendt’s philosophical thoughts have some theoretical proximity with her compatriot mentor Martin Heidegger and on the other hand are directly influenced by contemporary political events like the rising of new forms of regimes and the Second World War. Hannah Arendt is a political philosopher who understands art to be a way to achieve a type of political life and tries to revive a type of political social life which she believes has been corrupted and lost in the modern era by using a liberal foundation like art. Considering that Arendt has not written a distinct and compiled work under the title of political aesthetics or philosophy of art, in this paper we will try to understand her aesthetics which has been presented in the context of a type of political philosophy by collecting, compiling, reviewing and analyzing Arendt’s scattered views in her books, articles, lessons and notes. In Arendt’s philosophy, the disappearance and corruption of the political character of human life is closely related to the corruption and transmutation of the public sphere. Therefore, the public sphere and its maintenance can somehow be considered as Arendt’s political philosophy ideal. The importance of this topic can be realized only when we understand how Arendt thinks the maintenance of the public sphere requires the existence of diversities and how the maintenance of diversity requires art. Due to the character of her philosophy we will review the philosophical foundations which were undefined in her works to make it possible to understand her aim of some kind of political aesthetics which is hidden in her philosophy.





🞕 Eslami, S., Behrad, M. (2019). Art, Public Sphere: An Effort to Understand Arendt’s Philosophy of Art. The Journal of Philosophical-Theological Research, 21(79), 191۔ 212.  https://doi.org/10.22091/jptr-pfk.2019.2614.1771.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Hannah Arendt
  • Pluralism
  • Public Sphere
  • Private Sphere
  • phenomenology
  • bios politikos (political life)

-  Arendt, H. (1968). Between Past and Future. New York: Viking.

-  Arendt, H. (1960). Society and Culture. Daedalus, 89(2), 278–287

-  Arendt, H. (1978). The Life of the Mind. (vol. 1). Willing, London: Secker & Warburg.

-  Arendt, H. (1978). The Life of the Mind. (vol. 2). Willing, London: Secker & Warburg.

-  Arendt, H. (2005). The Promise of Politics. (ed.) Jerome Kohn, New York: Schocken Books.

-  Arendt, H. (2013). Human Condition. University of Chicago Press.

-  Benhabib, S. (1996). The Reluctant Modernism of Hannah Arendt. London: Sage.

-  Benjamin, W. (2006). Selected Writings. eds, Michael W. Jennings, Howard Eiland & Gary Smith, trans. Rodney Livingstone and others. Cambridge. MA: Harvard University Press.

-  Bennett, T. (1995). The Birth of the Museum: History, Theory, Politics. London: Routledge.

-  Bernstein, B. (1983). Objectivism and Relativism. Philadelphia: University of Pennsylvania Press.

-  Butler, J. (2012). Precarious Life and the Obligations of Cohabitation. Nobel Museum. Stockholm. May 2011 & Butler. Parting Ways: Jewishness and the Cri-tique of Zionism. New York: Columbia University Press.

-  Canovan, M. (1985). Politics as Culture: Hannah Arendt and the Public Realm. History of Political Thought, 6(3), 617.

-  Heidegger, M. (1969). Die kunst und der raum. in Gesamtausgabe 13. Frankfurt: Klostermann.

-  Hess, J. (1999). Reconstituting the Body Politic. Detroit: Wayne State University Press.

-  Honig, B. (1995). Toward an Agonistic Feminism: Hannah Arendt and the Politics of Identify. in  Honig. (ed.) Feminist Interpretations of Hannah Arendt. Philadelphia: Penn State University Press.

-  Kant, I. (1970). Kant’s Political Writings, trans. H. B. Nisbet, Cambridge: Cambridge University Press..

-  Sjoholm, C. (2015). Doing Aesthetics With Arendt. New York: Columbia university Press.

-  Villa, D. R. (1992). Postmodernism and the Public Sphere. American Political Science Review, 86(3), 712–721. https://doi.org/10.2307/1964133

-  Villa, D. (1999). Politics, Philosophy, Terror. Princeton, NJ: Princeton University Press.

Villa, D. (2008). Public Freedom. Princeton. NJ: Princeton University Press.

CAPTCHA Image