دانشگاه قم پژوهش‌های فلسفی -کلامی 1735-9791 15 4 2014 08 23 Dilthey and the Fundamental Function of Hermeneutic Issues in the Human Sciences دیلتای و کارکرد بنیادین مسائل هرمنوتیک در علوم انسانی 45 60 15 10.22091/pfk.2014.15 FA محمدحسین مختاری عضو هیات علمی موسسه امام خمینی Journal Article 2015 02 18 Abstract <br />Wilfred Madelung is one of the most prominent and influential specialists in the field of Shi‘a studies in contemporary world. Contrary to the most works of western specialists in the field of Islam and Shi'ism, his works are greatly successful in knowing and defining different aspects of Islam, such that they are welcomed and accepted even in Islamic and Shi'a societies. It seems that a considerable portion of this success is due to his attention to methodological points. His works related to Shi'a studies have particular merits or research features in comparison to the works of other western specialists in Shi'a studies, the most important of which are as follows: taking into consideration authentic and valid Islamic and Shi'ite sources, thematic and methodological differentiation of sources, taking into consideration the atmosphere and history of events and teachings, understanding the teachings along the line of a thinking system, a relatively complete mastery over different dimensions of Islam,  exact knowledge of scientists and their valid works and mastery over Arabic language with which Madelung could attract the attention and even admiration of Muslims and Shi'as to his works. The observance of aforementioned points by Madelung has made scholars to differentiate him from ignorant and biased Orientalists and include him among just researchers. The present paper examines the methods and sources as well as research methods used by Madelung to introduce Shi'ism to western societies and tries to show the distinctiveness and superiority of his works by comparing them with the works of some other western specialists in Shi'a studies. <br />    <br />دیلتای از جمله کسانی است که به نشانه‌های تاریخی توجه، و آنها را وارد بحث هرمنوتیک کرده است. هرمنوتیک دیلتای نشان‌دهنده یک جریان فکری بین نظریه‌پردازان قرن نوزدهم است که پرورده مکتب رمانتیک بودند. برنامه وی برای تحلیل حیات بشری و مفهوم‌سازی وی از حیثیت تاریخی انگیزه مهمی را برای هایدگر به وجود آورد تا هرمنوتیک هستی‌شناسی خود را در انسان و زمان به وجود آورد. دیلتای کوشید برای روش‌شناسی علوم انسانی بالاترین درجه ممکن را تضمین کند. او معتقد بود علوم انسانی نباید روش‌های خود را از علوم طبیعی وام بگیرد. رویکرد دیلتای ارتباط وثیقی با اندیشه‌های کانت و هگل دارد و آنها را با هم جمع می‌کند. دغدغه مهم دیلتای هجمه پوزیتیویست‌ها در آن زمان بود. پوزیتیویست‌ها معتقد بودند اگر بخواهیم به علوم، تعین یا واقعیت ببخشیم، باید از روش تجربی واقع‌نما و به یک معنا ارزش‌گذار استفاده کنیم. در چنین شرایطی بود که دیلتای می‌کوشید نوعی ملاک برای عینی کردن یا تعین بخشیدن به علوم انسانی بیابد. در این مقاله می‌کوشیم چگونگی تأثیرگذاری مسائل هرمنوتیکی در برجسته‌سازی علوم انسانی و دفاع از عینیت آن در برابر علوم تجربی را نشان دهیم. <br />  https://pfk.qom.ac.ir/article_15_12cc7ad3ff8f360e610efc70ae533712.pdf