دانشگاه قم پژوهش‌های فلسفی -کلامی 1735-9791 11 1 2009 11 22 The Impact of Sin on Knowledge according to Allamah Tabataba`i تأثیر گناه بر شناخت، با تأکید بر دیدگاه علامه طباطبایی(ره) 45 72 186 10.22091/pfk.2009.186 FA مهدی شکری دانشجوی دکتری کلام اسلامی موسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی (ره) Journal Article 2015 08 15 The present paper is going to examine the effect of sin on knowledge, whether direct or indirect knowledge, with an emphasis on Allamah Tabatabai’s viewpoint. In the domain of direct knowledge, the paper discusses such an effect in both the direct knowledge of the self and the direct knowledge of God. In the domain of indirect knowledge, it goes on to discuss it in terms of theoretical and practical reason. In fact, as the Koranic verses and the Islamic traditions have specified, God fearing results in increasing knowledge; moreover, it expresses itself in the form of self-controlling and in the acquisition of moral virtues. So, Allamah Tabataba`i holds that there is a concomitance between God fearing and the power of intellect in discursive discernment. This means that there is a mutual interaction between the power of reason and the observance of divine commands.   نوشتة پیش‌روی، برآن است تا تأثیر گناه بر شناخت را، در قلمرو شناخت حضوری و حصولی، باتأکید بر دیدگاه علامه طباطبایی بررسی‌کند؛ در قلمرو شناخت حضوری، به بررسی تأثیر عامل گناه بر شناخت حضوری از خود و شناخت حضوری از خداوند می‌پردازد و درشناخت حصولی نیز بحث را در حوزة عقل عملی و نظری، پیش می‌برد. علامة طباطبایی، میزان فهم را در چارچوبِ علم‌النفس فلسفی، علم اخلاق تبیین می‌کنند؛ از این‌روی، در کنار عوامل اجتماعی و بیرونی نظیر دوری از مراکز علمی، ملکات واعمال ناپسند را نیز عامل تفاوت در فهم می‌دانند و بر نقش منفی ملکات رذیله در استعدادهای ذهنی و فراگیری علوم تأکید می‌کنند. در واقع، از آن‌جا که، آیات و روایاتی بر تأثیر تقوا برشناخت و قوة تمییز انسان تصریح دارد، می‌توان تأثیر اعمال وملکات را در متون دینی، در چارچوبِ تأثیر تقوا به مثابة خودنگه‌داری در اعمال و داشتن همةملکات فضیلت‌مند دانست. لذا، علامة طباطبایی بین رعایت تقوای الهی و توان عقل در ادراک نظری قایل به ملازمه‌اند؛ این سخن بدین معناست که نه تنها توان عقل در میزان رعایت تقوای الهی مؤثر است، بلکه پای‌بندی به تقوا در مقام علم نیز تأثیر دارد.   https://pfk.qom.ac.ir/article_186_891abf141067b61ab67423955847e776.pdf