دانشگاه قم پژوهش‌های فلسفی -کلامی 1735-9791 10 3 2009 05 22 The Relation between “Potentiality and Actuality” and “Absolute Existent” in Transcendent Theosophy تحلیل رابطه قوه وفعل با موضوع فلسفه اولی درحکمت متعالیه 205 222 216 10.22091/pfk.2009.216 FA جمشید صدری استادیار دانشگاه آزاد اسلامی واحد ابهر Journal Article 2015 08 15 “Potentiality and actuality” is among the qualities of the absolute existent, which is the subject of First Philosophy. An existent is “potential” with respect to the actuality it can possess, though it is an “actual existent” by attention to the actuality it now possesses. It should be mentioned that potentiality is an existential thing, however a weak existence which is distinguished from nonexistence. The present essay initially deals with the question how ‘potentiality and actuality’ entered First Philosophy. Then it proceeds to analyze the relation between such an issue and the subject of first philosophy as well as the how of application of existence to it. And finally, the paper propounds some dubious things and then responds to them.   قوه و فعل از اوصاف واحکام موجود مطلق است،موجودنسبت به فعلیتی که می‌تواند واجد آن شود بالقوه نامیده می‌شود،هرچندبه لحاظ فعلیتی که هم اکنون داردموجودی بالفعل است. موجود مطلق که موضوع فلسفه اولی است به قوه وفعل تقسیم می­شود، غالب مسایل فلسفی به شکل قضایای مرددة المحمول مطرح می‌شوند که اطراف تردید مساوی با موضوع فلسفه است .قوه یک امر وجودی است، منتهی یک وجود ضعیف که آن را از عدم ممتازمی گرداند. وجود از جهت شدت وضعف دوطرف داردیک طرفش اعلی مراتب وجوداست، طرف دیگرش هیولای اولی است که فعلیتی جزعدم فعلیت ندارد.مقاله حاضر ابتدا به طریقۀ ورود مسئله قوه وفعل به فلسفه اولی وضرورت بحث از آن می‌پردازد و در ادامه رابطه قوه وفعل باموضوع فلسفه اولی ونحوه صدق وجود بر آن و تناظر آن دو با خیر و شر و طرح شبهات وپاسخ به آنها از دیدگاه حکمت متعالیه را مورد بررسی وتحلیل قرار می‌دهد.   https://pfk.qom.ac.ir/article_216_116cb6b233c5cc63e35ce26cea814885.pdf