دانشگاه قمپژوهشهای فلسفی -کلامی1735-979119320171122Table of Contents in Persian and English, vol.73فهرست مقالات به فارسی و انگلیسی، شماره ۷۳15112510.22091/pfk.2017.1125FAJournal Article20180617https://pfk.qom.ac.ir/article_1125_94fc1ef4e67096a6544c9bf1cbde4fef.pdfدانشگاه قمپژوهشهای فلسفی -کلامی1735-979119320171122A Review and Analysis of Man-Nature Relationship in Mulla Sadra's Philosophyبررسی و تحلیل نسبت انسان با طبیعت در فلسفه ملاصدرا52497910.22091/pfk.2017.887.1318FAابراهیمرضاییاستادیار گروه معارف قرآن و اهل بیت دانشگاه اصفهانجعفرشانظریدانشیار گروه فلسفه و کلام دانشگاه اصفهانJournal Article20160427 In Mulla Sadra's philosophical system, human being enjoys a specific stance. He is the only contingent being with existential degrees corresponding and conforming to existential degrees and worlds. Mulla Sadra's environmental philosophy can be regarded as based on the principles and rules founding the system, including fundamentality and gradation of existence, particularly the principles of substantial motion and union of the knower and the known, as well as the stages of creation of soul and its relation with body. Such a philosophy can help us to provide ways to explain the relationship between man and nature, according to which environmental crises occurred to the nature can be managed. In the philosophical system of transcendent theosophy, nature is the manifestation and disclosure of a being continually influencing it in its creation and duration, endowed with knowledge, apprehension and consciousness according to its share in the being, and represents the hidden interior and exterior aspects of reality of existence. Therefore, man's interaction with nature as a living thing is totally different from that which is defined in environmental philosophy based on West's philosophy, which believes in an existential unity between man and nature. The present paper seeks to explain and analyze the meaning of man and nature in Mulla Sadra's philosophy and elaborate on their interrelation.در فلسفه ملاصدرا انسان از جایگاه ویژه ای برخوردار است. انسان تنها موجود ممکنی است که دارای حدّ وجودی مشخص و معینی نبوده و مراتب وجودی او متناظر و مطابق با عوالم و مراتب وجودی آن است. اصول و قواعد تأسیس این نظام فلسفی از قبیل اصالت وجود، تشکیک در وجود و به ویژه دو اصل حرکت جوهری و اتحاد عالم و معلوم و همچنین مراحل تکوین نفس و نسبت آن با بدن میتواند مبنای فلسفه زیستمحیطی را شکل دهد که به واسطه آن بتوان راهکارهایی برای تبیین نسبت انسان و طبیعت ارائه نمود و براساس آن بحران زیستمحیطی که طبیعت از آن رنج می برد، مدیریت شود. در نظام فلسفی حکمت متعالیه، طبیعت به عنوان مرتبهای از مراتب وجود به تناسب بهرهای که از وجود دارد؛ واجد علم، ادراک و شعور است بنابراین تعامل انسان با این موجود زنده به کلی با آنچه در فلسفه زیستمحیطی مبتنی بر فلسفه غرب تعریف شده، متفاوت است. تبیین و تحلیل معنای انسان و طبیعت در فلسفه ملاصدرا و بیان نسبت آن دو از اهداف اصلی این مقاله است.https://pfk.qom.ac.ir/article_979_7deb56fb2ae373c028234abbc035a8c3.pdfدانشگاه قمپژوهشهای فلسفی -کلامی1735-979119320171122The Peak of Experiencing Pleasure by Intellective Soul and Obstacles of Apprehending It in Avicenna's Viewاوج لذّت نفس ناطقه و موانع درک آن از نظر ابنسینا264598310.22091/pfk.2017.744.1294FAعسگردیربازدانشیار گروه فلسفه دانشگاه قم0000-0001-9615-7245مسعودهفاضل یگانهدانشجوی دکتری فلسفه و کلام اسلامی دانشگاه قمJournal Article20160313 Pleasure is a long-discussed issue in philosophy, because it is the result of soul and its powers which are discussed in philosophy. Therefore, such philosophers as Aristotle, Farabi, Avicenna, and Mulla Sadra have discussed it extensively in their writings. In his various works, Avicenna has scrutinized the problem of pleasure. Having referred to one type of pleasure special for each human power, he regards the apprehension of absolute good as the most delightful thing for intellective soul, which should be achieved by removing and overcoming its obstacles, including soul's negligence over itsبحث از لذّت، ازجمله موضوعاتی است که سابقهای دیرینه در فلسفه دارد. لذّت از آن جهت که محصول نفس و قوای نفسانی است، از مباحث فلسفی تلقی میشود و از همین رو، در آثار فیلسوفانی چون ارسطو، فارابی، ابن سینا و ملاصدرا، به شکل و شیوهای مبسوط به آن پرداخته شده است. ابن سینا در آثار گوناگون خود، این بحث را مورد مداقّه قرار داده است. او پس از بیان این مطلب که هر قوهای، لذّت مخصوص به خود دارد، درک خیر محض را لذیذترین امر برای نفس ناطقه برمیشمارد که راه رسیدن به آن، غلبه بر موانع وصول است. این موانع از نظر او عبارتند از: عدم توجه نفس به کمال خویش، تن انسانی، مشغلههای بدنی، غرق شدن در طبیعت و عدم تجربه.<br /> https://pfk.qom.ac.ir/article_983_99636d38a1ff29fabee8fa8142ab7f0a.pdfدانشگاه قمپژوهشهای فلسفی -کلامی1735-979119320171122The Methods of Controlling and Training Imaginal Power on the Basis of Islamic Theosophyراههای مهار و تربیت قوّة خیال بر مبنای حکمت اسلامی466598410.22091/pfk.2017.1027.1364FAمحسنترکمانکارشناس ارشد دانشکده الهیات و ادیان دانشگاه شهید بهشتیزهراپورسینادانشیار گروه فلسه دانشگاه شهید بهشتیJournal Article20160613 Muslim philosophers believe that imaginal power has a special status, and plays a crucial role in all domains of human life, particularly in acquiring human perfections. It, however, requires several types of control in order to be corrected and preserved. Having an accurate knowledge of the power and its nature, and on the basis of their philosophical considerations, Muslim philosophers have provided several methods to control and train it in order to provide the ground for human perfection, although they have not dedicated a separated chapter to it in their works. The present paper seeks to gather and elaborate on these methods which have only been hinted in these works. Engaging imaginal power in external senses, controlling it by reason power, doing such activities as meditation, concentration and isolation, acquiring such virtues as truthfulness, balancing constitution, invoking and reciting Quranic verses related to controlling (<em>sukhrah</em>) are among these proposed methods.قوۀ خیال در نزد حکمای مسلمان جایگاهی ویژه دارد و در تمام عرصههای زندگی بشری - بهویژه در کسب کمالات انسانی - نقشی جدّی ایفا میکند؛ در عین حال، اصلاح و نگهداشت حدّ این قوّه، نیازمند مراقبتهای فراوانی است. حکمای مسلمان با شناختی دقیق از این قوّه و طبیعتش، بر مبنای همان مباحث حِکمی، روشهایی را برای حفظ و تربیت این قوه - در راستای تکامل انسانی - بیان کرده و برشمردهاند؛ هرچند باب مستقلی را به این بحث اختصاص ندادهاند. این مقاله کوشیده تا این راهها را که در منابع گوناگون تنها به اشاره آمدهاند، جمع و تبیین کند. مشغول داشتن قوّۀ خیال به حواس ظاهری، قرار دادن این قوّه در تحت فرمان قوّۀ عاقله، برنامههایی چون مراقبت، تمرکز و توحّد و کسب فضائل اخلاقیای چون صداقت، نیز اعتدال بخشیدن به مزاج و عمل به برخی اَذکار همچون تلاوت فراوان آیات سُخره، از جمله راههای پیشنهادی حکما برای مهار و تربیت قوۀ خیال است که در این مقاله بدانها پرداخته شده است.https://pfk.qom.ac.ir/article_984_661183ff90a89854af3b98d2116942b3.pdfدانشگاه قمپژوهشهای فلسفی -کلامی1735-979119320171122The Role of Prophet in Receiving Revelation, Based on Farabi, Mulla Sadra and Avicenna's View, and a Critique of Some Contemporary Intellectuals' Viewنقش نبی در دریافت وحی با تکیه بر دیدگاه فارابی، ابن سینا و ملاصدرا بههمراه نقد دیدگاه برخی روشنفکران معاصر668797410.22091/pfk.2017.265.1152FAعطیه ساداتفیضدانشجوی دکتری رشته شیعهشناسی، دانشگاه ادیان و مذاهبفاطمهسلیمانیدانشیار گروه رشته فلسفه و کلام اسلامی دانشگاه امام صادق(ع)Journal Article20150822Muslim thinkers have scrutinized and analyzed the very important issue of revelation and how a prophet received it. Among them, Farabi is the first thinker who systematically analyzes revelation and prophethood. He provides an epistemological explanation for revelation and believes that prophet's acquired intellect receives revealed knowledge and forms realities and intelligible entities with the help of imaginal power, having transcended and attached to active intellect. Considering a role for intuitive power in the process of revelation and explaining the levels of intellects, Avicenna also believes that prophet receives intellectual realities and forms them with the help of imaginal power. Similarly, Mulla Sadra believes that active intellect actualizes potential intellect. He believes that the revealed are distinct form the unrevealed in terms of the quality of receiving intelligibles, their quantity and how they join to the origin of intelligibles. He uses intuitive power and sacred intellect to explain the distinction. These three philosophers believe that prophet is the "recipient" of revelation, who receives sciences through intellects and then without intermediary, having joined to or united with the invisible world. <br /> مسئلۀ وحی و نقش نبی در آن، از مسائل بسیار مهم در میان اندیشمندان اسلامی است و در این میان، فارابی نخستین کسی است که بهگونهای روشمند، به تحلیل بحث وحی و نبوت پرداخته است. او تبیینی معرفتشناسانه از وحی دارد و معتقد است که عقل مستفاد نبی پس از تعالی و اتصال با عقل فعّال، معرفت وحیانی را دریافت کرده و به مدد قوۀ تخیل به حقایق و امور معقول، صورت میبخشد. ابن سینا نیز ضمن وارد کردن قوه حدس در فرآیند وحی و تبیین مراتب عقول، بر این باور است که نبی حقایق عقلی را دریافت کرده و به این حقایق، از طریق قوۀ متخیّله، صورت میدهد. ملاصدرا نیز معتقد است که عقل فعّال، عقلِ بالقوه را به فعلیت میرساند. او تمایز میان وحی و غیر وحی را در اموری مانند نحوۀ دریافت معقولات، کمّیت آنها و کیفیت وصول به مبدأ معقولات میداند و برای بیان این تمایز، از عنصر قوۀ حدس و عقلِ قدسی بهره میجوید. از دید این سه فیلسوف، نبی «قابل» وحی است که پس از اتصال به عالم غیب و یا اتحاد با آن، معارف را ابتدا از طریق عقول و در نهایت، بیواسطه دریافت میکند.https://pfk.qom.ac.ir/article_974_7526b7c6f11c1d7efd6261dc20b1dc02.pdfدانشگاه قمپژوهشهای فلسفی -کلامی1735-979119320171122A Comparative Study on the "Howness of Divine Foreknowledge" in Mulla Sadra (The Leader of Theosophers) and Ibn Arabi's Viewبررسی تطبیقی «کیفیت علم پیشین إلهی» از منظر صدرالمتالهین و ابن عربی8810797710.22091/pfk.2017.580.1245FAمحمد حسینوفائیانداشنجوی دکتری رشته فلسفه و کلام دانشگاه تهرانحسنابراهیمیدانشیار گروه فلسفه و کلام دانشگاه تهران0009-0004-5130-2719Journal Article20160104<span>God's knowledge of everything other than Himself has been the subject of many scientific researches in terms of “pre-creation” and “post-creation” knowledge, in which the attribute of "God's knowledge of multiple creatures before their creation" has been more taken into consideration since it is an attribute of essence while Divine essence is indivisible and completely pure. Such a consideration is because of the fact that the affirmation of God's pre-knowledge of multiple creatures seems paradoxical at first and results in several views in this regard, while His essence is indivisible. Evaluating and criticizing their precedent thinkers' view, Mulla Sadra and Ibn Arabi have elaborated on the quality of such Divine knowledge. The present paper takes for granted the “Divine pre-knowledge”, in the light of which it tries to explain its quality from the view point of these two thinkers. The findings which are based on the logical analysis of Ibn Arabi and Mulla Sadra's sayings indicate that their views are similar in terms of most principles and conclusions and different in terms of methods of explanation. Like Ibn Arabi, Mulla Sadra believes that God's per-knowledge is united with His essence or rather they are the same and that the justification of multiplicity in indivisibility of essence is contingent upon the explanation of “eternal essences” which is a term used by Ibn Arabi is his discussion of Divine pre-knowledge..</span> <br /> علم الهی به ماسوا، در دو حیطۀ «پیش از خَلق» و «پس از خَلق»، مورد کنکاشهای علمی فراوان قرار گرفته است. در این دو حیطه، صفتِ «علم الهی به مخلوقات متکثّر، پیش از خلق آنها»، به جهت آنکه از صفات ذاتی بوده و ذات الهی نیز بسیط و در نهایتِ صرافت است، بیشتر مورد توجه بوده است؛ زیرا اثبات علمِ پیشین به مخلوقاتِ متکثّر در عین بساطتِ ذات، در ابتدا و ظاهر امر، متناقضنما جلوه کرده و از همینرو، در این بستر، دیدگاههای گوناگونی مطرح شدهاند. ملاصدرا و ابن عربی نیز در این مسئله، با نقد گفتار اندیشمندان پیش از خود، به تبیین کیفیت این قسم از علم الهی پرداختهاند. در این پژوهش، ثبوت «علمِ پیشین الهی» مفروض بوده و در پرتو آن، درصدد تبیین کیفیّت این قسم از علم، از منظر این دو اندیشمند هستیم. یافتههای بهدست آمده که با روش تحلیلی - منطقیِ عبارات ملاصدرا و ابن عربی به دست آمدهاند، نشان از اتحاد دو دیدگاه در اکثر مبانی و نتایج و اختلاف در روشِ تبیین دارند. ملاصدرا - همچون ابن عربی - علم پیشین را متحد با ذات و بلکه عین آن دانسته و توجیه کثرت در بساطت ذات را در گروِ تبیین «اعیان ثابته»ای میداند که از مصطلحات ابن عربی در بحث علم پیشینِ الهی است.<br /> https://pfk.qom.ac.ir/article_977_3eb6b086b3afbbf418d430b08e2dc9a1.pdfدانشگاه قمپژوهشهای فلسفی -کلامی1735-979119320171122A Comparative Study of Semantic Foundations of Monotheism and Polytheism Proposed by Maturidism and Deobandismبررسی تطبیقی مبانی معناشناختی ماتریدیه و دیوبندیه در باب توحید و شرک10812798210.22091/pfk.2017.870.1311FAمهدیفرمانیاندانشیار گروه فلسفه دانشگاه ادیان و مذاهب0000-0002-7034-6176محمدالله نیا سماکوشدانشجوی دکتری مذاهب کلامی دانشگاه ادیان و مذاهب اسلامیJournal Article20160419In Sunni Islam, the school of Deobandism emerged from the theological school of Maturidism about two centuries ago, claiming to follow the theology of the latter as its most important characteristics. The claim, however, is challenged when their theological issues are compared. The comparison of their analysis of monotheism and polytheism shows that Deobandism has different views from those of Maturidism, part of which are due to its semantic foundation for applying the concept of "polytheism" to anything doubtful. A descriptive-analytical survey was conducted to find the amount of change in Deobandism's view about the semantic foundations of monotheism and polytheism, showing that its followers believe in the conceptual development in the definition of polytheism and its types, and focus on eliminating heresy on the basis of anything doubtful of polytheism and on extending the instances of polytheism to any act which was not previously regarded as polytheism.در عالَم اهل تسنن، دیوبندیه، مکتبی است که طی حدود دو قرن گذشته، از درون مذهب کلامی ماتریدیه برخاسته است. ادعای پیروی از کلام ماتریدیه، مهمترین شاخصۀ کلامی دیوبندیه است، اما این مدعا در تطبیق مباحث کلامی، دچار تزلزلهایی شده است. تطبیق آراء این دو مکتب در تحلیل مباحث توحید و شِرک، نشان میدهد که دیوبندیه در برخی موارد، دیدگاه متفاوتی را اختیار کرده که بخشی از این مغایرتها، به مبنای معناشناختی دیوبندیان در اطلاق «شرک» به هر امر دارای شائبه باز میگردد. طی یک بررسی توصیفی- تحلیلی در پاسخ به سؤال از میزان تحوّل دیوبندیه در موضوع تحقیق، این نتیجه حاصل شد که دیوبندیان به توسعۀ مفهومی در تعریف شرک و اقسام آن قائلاند و بر بدعتزدایی بر پایۀ اموری که شائبۀ شِرک دارند و تسرّی مصادیق شرک به اعمالی که پیش از آن شرک شمرده نمیشد، تمرکز کردهاند.https://pfk.qom.ac.ir/article_982_ca6e7f34c7fa93626bbb7656f25d2f38.pdfدانشگاه قمپژوهشهای فلسفی -کلامی1735-979119320171122The Isolation Objection to Coherence Theories of Justificationمشکل جدایی در نظریههای انسجام توجیه12815198110.22091/pfk.2017.303.1167FAمحمد علیپودینهطلبه درس خارج حوزۀ علمیه قم و دانشجوی دکتری فلسفه دانشگاه تهرانJournal Article20150912Coherentism theory is a famous alternative theory for foundationalism in the structure of justification. The major objection to coherentism theory of justification is the isolation objection. Using an analytical approach, the present paper studies the objection which is mainly based on the fact that the theory allows for justified beliefs with no justifying relation with reality because it holds that justifying a belief is only a function of its coherence with other beliefs, while some justified beliefs can be supposed with not justifying relation with reality. Therefore, the theory requires no relation between belief and reality. Having mentioned two main responses to the objection, it proves that they are incomplete. It also analyzes the objection and proves that it results from the theory's internalism, indicating that coherentism and foundationalism have similar position about the objection. Accordingly, foundationalism is addressed by the objection as well. Finally, it tries to defend internalist theories against the objection.نظریۀ انسجامگرایی از بدیلهای مطرح نظریۀ مبناگرایی در ساختار توجیه است. مهمترین مشکل نظریۀ انسجامگرایی در توجیه، مشکل جدایی است. این مقاله با رویکردی تحلیلی به بررسی این مشکل میپردازد. ایدۀ اصلی این اِشکال این است که در این نظریه از آنجا که توجیه یک باور تنها تابعی از انسجام آن باور با دیگر باورهاست، میتوان باورهای موجّهی فرض کرد که هیچ ارتباط توجیهی با واقعیت نداشته باشند. از این رو، این نظریه مستلزم هیچگونه ارتباطی میان باور با واقعیت نیست. پس از ذکر دو پاسخ اصلی به این مشکل، نشان میدهم این دو پاسخ ناتمام هستند. پس از تحلیل این مشکل نشان خواهم دادکه این اِشکال برآمده از درونگرایی این نظریه است و از همینرو، وضعیت انسجامگرایان با مبناگرایان در قِبال این مشکل یکسان است و بر همین اساس، این اِشکال به مبناگرایان نیز وارد است. در نهایت، سعی میکنم دفاعی برای نظریههای درونگرا در مواجهه با این مشکل ارائه کنم.<br /> <br /> <br /> https://pfk.qom.ac.ir/article_981_77928394486f49521a72d3952dccf47a.pdfدانشگاه قمپژوهشهای فلسفی -کلامی1735-979119320171122Review and Explanation of "Meta-Propositional Revelation" Approach, According to Transcendent Theosophyبررسی و تبیین رویکرد «وحی فراگزارهای» از دیدگاه حکمت متعالیه15717398010.22091/pfk.2017.1256.1420FAوحیدهفخار نوغانیاستادیار دانشگاه فردوسی مشهدJournal Article20160821The study of propositional and non-propositional approaches about revelation is one of the important issues in its explanation. Among the existing approaches, Mulla Sadra's approach is particularly significant because it takes account both the propositional and non- propositional aspects of revelation. This approach is very important compared with other approaches that have only considered one aspect of revelation. In Christian theology, there are two general propositional and non-propositional approaches to the explanation of revelation. According to the first approach, the revelation is a set of awareness-creating propositions about God. According to second approach, however, revelation is regarded as God’s act through which He reveals Himself. The contradiction and conflict between these approaches and the critiques made of each indicate the necessity of a new approach toward the explanation of revelation, not found in Christian theology. The present paper seeks to prove that Mulla Sadra’s approach is a new one in which both the propositional and non-propositional aspects of revelation have been taken into consideration. This approach can be considered as the approach of "meta-propositional revelation" because it is based on the principles of ontology, epistemology, anthropology and linguistics, and relates propositional and non-propositional aspects. <br /> <br /> <br /> <br /> یکی از مسائل مهم در تبیین وحی، بررسی رویکردهای گزارهای و غیرگزارهای در وحی است. در میان رویکردهایی که در تبیین این مسئله وجود دارد، رویکرد ملاصدرا - به دلیل توجه به دو وجه گزارهای و غیرگزارهای وحی - از جایگاه ویژهای برخوردار است. این رویکرد در مقایسه با تبیینهایی که تنها یکی از جنبههای وحی را مورد توجه قرار دادهاند، بسیار مهم است. در الهیات مسیحی دو رویکرد کلّی گزارهای و غیرگزارهای در این خصوص وجود دارد؛ بر اساس رویکرد نخست، وحی مجموعه گزارههای آگاهیبخش دربارۀ خداوند است، در حالیکه بر اساس رویکرد دوم، وحی همان فعل الهی است که در طی آن خداوند خود را آشکار میکند. تقابل و تضاد این دو رویکرد و نقدهایی که بر هریک از این دیدگاهها وارد شده حاکی از ضرورت وجود رویکردی جدید است که در الهیات مسیحی نمیتوان یافت. این مقاله تلاشی در جهت معرفی دیدگاه ملاصدرا به عنوان رویکردی جدید است که در آن به هر دو وجه گزارهای و غیرگزارهایِ وحی توجه شده است. رویکرد ملاصدرا به دلیل ابتنا بر مبانی هستیشناختی، معرفتشناختی، انسانشناختی و زبانشناختی و برقراری پیوند میان هر دو وجه گزارهای و غیرگزارهای، از این قابلیت برخوردار است که به عنوان رویکرد «وحی فراگزارهای» مطرح شود.https://pfk.qom.ac.ir/article_980_247ddf0d62046a183e2e0cde66ef8e42.pdfدانشگاه قمپژوهشهای فلسفی -کلامی1735-979119320171122A Comparative Study of Maimonides and Avicenna's Views about Resurrectionبررسی تطبیقی آراء ابن سینا و ابن میمون درباره معاد19421597610.22091/pfk.2017.812.1297FAملیحهصابری نجف ابادیاستادیار سازمان مطالعه و تدوین کتب علوم انسانی دانشگاهها (سمت)Journal Article20160405Avicenna and Maimonides are philosophers of religion, who were concerned about rational affirmation of their religious beliefs. Based on his Islamic view, Avicenna accepts bodily and spiritual resurrection, but has two different approaches to their acceptance. He accepts bodily resurrection not by argument but because of his faith in the Word of God, and proves spiritual resurrection by argument. He provides spiritual exoteric interpretation of resurrection and all its characteristics and attributes, and believes that pleasure and pain is eternal, belonging to the soul. It is the soul that experiences happiness or unhappiness after separating from body. The ultimate pleasure is looking at the essence of God and angels. In the same vein, Maimonides provides arguments to prove spiritual resurrection and believes in punishment and reward, and hereafter spiritual pleasure and pain. He holds that the ultimate pleasure is seeing Our Sheikh, interpreted as knowledge. The present paper seeks to compare these two philosophical views, one based on Islam and the other on Judaism.ابن سینا و ابن میمون هر دو از فیلسوفانی بودهاند که دغدغۀ اثبات عقلانی عقاید دینی خود را داشتهاند. ابن سینا از منظرِ اسلام معاد را در دو شکل روحانی و جسمانی میپذیرد، اما در نحوۀ پذیرش آنها دو رویکرد متفاوت دارد. او معاد جسمانی را نه از طریق استدلال، بلکه به دلیل ایمانش به کلام اللّه میپذیرد و معاد روحانی را از طریق برهان اثبات میکند. او سیمای معاد و تمام ویژگیها و اوصاف آن را روحانی تأویل کرده و لذّت والم ابدی را متعلق به نفس میدانسته است. نفس است که پس از جدایی از تن نیکبخت یا بدبخت است. غایتِ لذّت، نظر به ذات باریتعالی و ملائکه است. ابن میمون هم به همین منوال برای اثبات معادِ روحانی اقامۀ برهان کرده است. او نیز به پاداش و مجازات و لذّت و اَلم روحانی اخروی قائل است و غایت لذّت را رؤیت شخینا میداند که از آن به «معرفت» تعبیر میشود. در این مقاله به بررسی تطبیقی این دو دیدگاه فلسفی یکی با داعیۀ اسلام و دیگری با داعیۀ یهود پرداخته شده است.https://pfk.qom.ac.ir/article_976_0d3e071fb6a9e08236a77798e6f9e644.pdfدانشگاه قمپژوهشهای فلسفی -کلامی1735-979119320171122A Reanalysis of Mirdamad's Theory of Coming into Being through Perpetual Duration or Eternal Creationبازخوانی نظریّه حدوث دهری میرداماد20022097810.22091/pfk.2017.1703.1540FAسید جواداحمدیفارغ التحصیل دکتری مدرسی معارف اسلامی دانشگاه معارف اسلامی قمJournal Article20170108The theory of coming into being through perpetual duration (eternal creation) was provided by Mirdamad about the issue of temporality and eternity of the universe. He believed that the attribute of "eternality" is specific to eternal existence of the most High God, and the existence of every creature (whether immaterial or material) is precedented by non-existence through perpetual duration and qualified by coming into being through perpetual duration. Subsequent philosophers like Mulla Hadi Sabzevari understood and interpreted coming into being through perpetual duration on the basis of causal relationship between degrees of being, in which the non-caused precedes the existence of the caused in the level of existence of cause, and admitted that attributing such a coming into being to the caused does not contradict with eternity of the non-caused. On the other hand, some statements made by Mirdamad to explain and clarify his theory indicate that such interpretations do not refer to what he meant by coming into being through perpetual duration; rather, he meant actual preceding non-existence which precedes the existence of the universe without being qualified by any real or imaginary quantity and causes separable posteriority for the existence of every creature from the existence of creator, not temporal preceding non-existence because non-existence through perpetual duration contradicts with the existence of consequent and is generally removed and negated by generating the existence from generator. The present paper rereads and reanalyzes the theory of coming into being through perpetual duration in order to elucidate it and prove the contradiction between Mulla Hadi Sabzevari's interpretation of coming into being through perpetual duration and what Mirdamad really meant by it.میرداماد در مسأله حدوث و قدم عالم،دیدگاه حدوث دهری را ارائه کرده است. به اعتقاد وی اتّصاف به «قدمت» خاصّ هستی سرمدی حق تعالی است و وجود هر مخلوقی (اعمّ از مجرّد و مادّی) مسبوق به عدم دهری و متّصف به حدوث دهری است.<br />مقصود میرداماد از «عدم دهری»، عدم مقابل واقعی و نفس الأمری است که بدون اتّصاف به هیچ گونه کمیّت و امتداد حقیقی یا وهمی و متوهّم بر هستی عالم تقدّم دارد و موجب تأخّر انفکاکی وجود ماسوی الله از وجود خالق متعال می گردد، نه عدم مقابل زمانی و نه عدم مرتبه نازل وجود که از فقدان و غیبت آن در مرتبه عالی وجود، مرتسم می شود و با ازلّیت بالغیر سازگار است؛ چه اینکه عدم دهری کاملاً مناقض با وجود لاحق است و با جعل وجود از ناحیه جاعل به طور کلّی رفع و طرد می گردد. میرداماد بر این باور است که هر چند خالق فیّاض در افاضة فیض وجود هیچ بخل و امساکی ندارد؛ امّا هیچ یک از مخلوقات مجرّد و مادّی به دلیل اتّصاف به «امکان ذاتی»https://pfk.qom.ac.ir/article_978_56f346ec165e61e3c79f06660d27df38.pdfدانشگاه قمپژوهشهای فلسفی -کلامی1735-979119320171122Analysis of Scientific Productions on Islamic Philosophy in the Web of Science (Wos) from the Year 2007 To 2016تحلیل تولیدات علمی جهان در رابطه با فلسفه اسلامی در پایگاه اطلاعاتی وب. آو. ساینس. طی سالهای 2007- 201621623197510.22091/pfk.2017.113.1066FAجعفرعباداله عموقینمربی گروه علم اطلاعات و دانششناسی، دانشگاه قم، دانشجوی دکترای علم اطلاعات و دانششناسی دانشگاه پیام نورثریاضیائیاستادیار،گروه علم اطلاعات و دانششناسی، دانشگاه پیام نورJournal Article20150414The present paper seeks to analyze the world's scientific productions on Islamic Philosophy indexed in the Web of Science (WoS). This is a descriptive research using scientometric approach. The findings show that there are totally 176 records on Islamic Philosophy indexed in the WoS, 71of which were published as journal and the others published in other document types such as book review, book chapters, etc. According to the country of publications, the United States of America (USA) with 42 records, and the United Kingdom (UK) with 21 records were ranked first and second respectively. In terms of language of the publications, more than 80% of the records were published in English, 8% in German and 3% in Spanish. Among all authors of publications, F.Y. Albertini, with 8 records, one citation, and with H-Index of 1 ranked the first followed by O. Leman, and R. Jackson, with 4 and 3 records respectively and without any citation, ranked the second and the third. <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> چکیده<br />هدف از این تحقیق بررسی تولیدات علمی جهان در ارتباط با فلسفه اسلامی در پایگاه اطلاعاتی آی.اس.آی. است. این تحقیق از نوع توصیفی و با رویکرد علم سنجی است. یافته ها نشان داد که کل تولیدات علمی نمایه شده مرتبط با فلسفه اسلامی در پایگاه اطلاعاتی وب آو ساینس 176رکورد اطلاعاتی بوده است. که 71 مورد آن در قالب مقاله مجله بوده و بقیه در سایر فرمت های اطلاعاتی مثل نقد کتاب، فصل کتاب و ... بوده است. در بین کشورها، آمریکا با تولید 42 رکورد اطلاعاتی رتبه اول را دارد و پس از آن انگلستان با تولید 21 رکورد اطلاعاتی در رتبه دوم قرار دارد. بیش از 80 درصد تولیدات علمی این حوزه به زبان انگلیسی بوده و زبان آلمانی با تولید 8درصد و اسپانیایی با تولید 3 درصد رکوردهای اطلاعاتی در رتبه های بعدی قرار دارند. در بین نویسندگان ALBERTINI FY با تولید 8 رکورد اطلاعاتی و یک استناد دریافتی و با اچ ایندکس 1در رتبه اول قرار دارد و پس از وی LEAMAN O با تولید 4رکورد اطلاعاتی و JACKSON R با تولید 3 رکورد اطلاعاتی در رتبه های بعدی قرار دارند. ضمن اینکه هیچ کدام از این 2 نفر هیچ گونه استنادی دریافت نکرده اند.https://pfk.qom.ac.ir/article_975_b50a40bd424356a615f29e331fe7cc4c.pdf