دانشگاه قم پژوهش‌های فلسفی -کلامی 1735-9791 11 4-3 2010 05 22 Primitive and Common Predications, as in the Proposition and as in the Subject حمل اولی و شایع، به قید قضیه و به قید موضوع و فروکاهی معنای دوم به معنای اول 5 27 151 10.22091/pfk.2010.151 FA اسد الله فلاحی . استادیار دانشگاه زنجان 0000-0002-1878-8866 سید بهاءالدین موحد ابطحی دانش‌آموختة کارشناسی ارشد، رشته فلسفه، دانشگاه علامه طباطبایی، دانشکده ادبیات و زبان‌های خارجی. Journal Article 2015 08 10 Islamic philosophers used Primitive Predication and Common Predication in two different meanings: 1. as in the proposition 2. as in the subject. Primitive Predication and Common Predication, in the first meaning, are defined as “intentional identity” and as “extensional predication” and in the second meaning, as “intending the intension of the subject” and as “intending the extensions of the subject”. Primitive Predication and Common Predication, in the second meaning, are precisely the Natural and the Non-Natural propositions. In this paper, by examining various applications of Primitive Predication and Common Predication, we deal with the fundamental differences of the mentioned meanings and formalize them by Modern Logic. At the end, we show how Modern Logic can transform the differences into similarities. فیلسوفان مسلمان حمل اولی و شایع را به دو معنای متفاوت به کار برده‌اند: 1. به قید قضیه 2.به قید موضوع. حمل اولی و شایع به قید قضیه نخستین معنای این دو اصطلاح و به ترتیب، به معنای «اتحاد مفهومی» و «حمل مصداقی» است؛ اما حمل اولی و شایع به قید موضوع، معنایی است که بعدها اختراع شده و به ترتیب، به معنای «ارادة مفهومِ موضوع» و «ارادة مصادیق موضوع» است و در حقیقت، چیزی جز همان تفکیک معروف میان «قضیة طبیعیه» و «قضیة غیر طبیعیه» نیست. در این مقاله، با بررسی کاربردهای متعدد دو معنای حمل اولی و شایع در فلسفه اسلامی، به صورت‌بندی این دو معنا در منطق جدید از سوی معاصران اشاره می‌کنیم و خود صورت‌بندی دیگری پیشنهاد می‌کنیم. در پایان مقاله، نشان می‌دهیم که منطق جدید می‌تواند حمل اولی به قید موضوع (یعنی قضیه طبیعیه) را به حمل اولی به قید قضیه فروبکاهد و از این رو، تفاوت‌ها را به تشابه بدل سازد.

https://pfk.qom.ac.ir/article_151_ab3cd3d42b0393f6e2bb6513bfb504ae.pdf

دانشگاه قم پژوهش‌های فلسفی -کلامی 1735-9791 11 4-3 2010 05 22 The Principle of Basit- al - Haqiqah (indivisible nature) and Two Versions of It in Sadraian Philosophy تبیین قاعده بسیط‌الحقیقه و دو ساحت مختلف از آن در مکتب صدرایی 29 50 152 10.22091/pfk.2010.152 FA زهرا شریف دانشجوی دکتری اخلاق و عرفان اسلامی دانشگاه باقرالعلوم (ع) و دارای سطح سه از حوزه علمیه خواهران (جامعة الزهراء Journal Article 2015 08 10 The principle of Basit- al - Haqiqah (indivisible nature) is one of the key principles in Sadraian philosophy. The analysis and explanation of this principle is one of Sadra`s innovations. Among the previous philosophers, Plotinus can be regarded as the exponent of this principle; however, as regards the power of reasoning, he is far too inferior to Sadra. In Sadraian School, there are two versions of this principle: multiplicity in unity; and unity in multiplicity. Sadraian philosophers agree on acceptable meaning of multiplicity in unity and to be it included in this principle. But they disagree on acceptable meaning of unity in multiplicity and to be it included in this principle. قاعده «بسیط‌الحقیقه»، از قواعد کلیدی در فلسفه صدرایی است. پردازش این مطلب به عنوان یک قاعده محوری و مؤثر، و تبیین تفصیلی آن از ابتکارات صدرالمتألهین است. در میان فیلسوفان پیشین، تنها میتوان از فلوطین به عنوان طرح‌کننده این قاعده نام برد که البته تبیین‌ها و استدلال‌های وی، از نظر کمیت و قوت فلسفی، به پای تبیین‌های صدرا نمیرسد. در مکتب صدرایی دو ساحت مختلف برای این قاعده مطرح شده است: ساحت کثرت در وحدت و ساحت وحدت در کثرت. فیلسوفان صدرایی در مورد معنای مقبولِ ساحت کثرت در وحدت و مشمول بودن این ساحت در حیطه این قاعده اتفاق نظر دارند؛ اما آنها در بابِ مفهوم مورد پذیرش ساحت وحدت در کثرت و شمول محدوده قاعده نسبت به این ساحت اختلاف نظر دارند.

https://pfk.qom.ac.ir/article_152_a243a30e711e7f108f3d8f002265eaa7.pdf

دانشگاه قم پژوهش‌های فلسفی -کلامی 1735-9791 11 4-3 2010 05 22 The Argument from Design According to the Contemporary Islamic Thinkers بررسی برهان نظم از منظر اندیشمندان اسلامی معاصر 51 74 153 10.22091/pfk.2010.153 FA جواد پور روستایی سطح چهار کلام اسلامی حوزه Journal Article 2015 08 10 The argument from design, as one of the ways of proving God’s existence, has a long history in Islamic theology (Elm’olkalam). However, there are so many problems with it. The main concern and the main concern concentrate in the definition of design. In other hand there is not a definite lesson to limit the design to the order of ultimate cause. And this is possible to construct the proof independence on the design to the efficient order. Need to a goal is central point in the proof by order to ultimate cause, and determination to that goal by experience in a difficult action. Philosophical reasoning to determinate the goal will conclude in its explicit although that proof can resolve many problems. طرح برهان نظم در کلام اسلامی به عنوان یکی از راه‌های اثبات وجود خدا سابقه دیرینه‌ای دارد. به رغم این سابقه، پرسش‌ها و ابهام‌های فراوانی پیرامون صغری، کبری و تقریرات برهان نظم وجود دارد. آنچه بیش از همه بر ابهام می‌افزاید، تعریف «نظم» و تعیین قسم خاصی از نظم در تقریرات برهان نظم است. انحصار نظم در این برهان به نظم غایی، دلیل روشنی ندارد؛ با استفاده از نظم فاعلی نیز می‌توان برهان را تقریر کرد. نیازمندی به هدف، رکن تقریر استدلال با استفاده از نظم غایی است، در حالی که تعیین هدف از راه تجربه سخت یا غیر‌ممکن است و استفاده از استدلال‌های فلسفی برای تعیین هدف، برهان نظم را از سادگی و همه‌فهم بودن می‌اندازد؛ هرچند بسیاری از اشکالات را حل می‌کند. مقاله حاضر به تبیین تقریرهای برهان نظم از دیدگاه مرتضی مطهری، عبدالله جوادی آملی و جعفر سبحانی پرداخته و برخی از ابهام‌ها و اشکال‌ها را مطرح می‌کند.

https://pfk.qom.ac.ir/article_153_c599b395279c354789121073a8f991e8.pdf

دانشگاه قم پژوهش‌های فلسفی -کلامی 1735-9791 11 4-3 2010 05 22 The Interpretation of Revelation According to the Verse 51 of Surah Shoora تفسیر وحی با محوریت‌ آیه 51 سوره شوری 75 97 154 10.22091/pfk.2010.154 FA غلامرضا رئیسیان استادیار گروه علوم قرآن و حدیث دانشکده الاهیات دانشگاه فردوسی مشهد الهه شاه پسند دانشجوی دکتری علوم قرآن و حدیث دانشگاه فردوسی مشهد Journal Article 2015 08 10 The inspiration of the divine facts from God to the messengers was not always the one way, but in different manners. These ways limited to three in the verse 51 of Surah Shoora; in this verse, "Revelation," "Behind veil" and "to send a messenger" are considered as divine speak (Taklim) to the prophets. The first type is named Revelation; however, here, all three types are called revelation. Perhaps the best way to understand the first kind is to search the concept and examples of two other kinds; because although all the three kinds are the same in being the speak (Taklim) and in the result, i.e., transmission of the message, apparent meaning of the verse shows that they are different in the method of the transmission of the message. The Revelation (Vahy) is direct and without any mediator, but the two other kinds are indirect and through the mediator, i.e., veil or angel. This article tries to explain these kinds of the revelation concentrating on the Revelation. The presupposition of this essay is that this speaks regarding the Quranic revelation was speech act. القاء حقائق الاهی از جانب خداوند به پیامبران، همواره به یک نحو نبوده، بلکه به شیوه‌های گوناگون صورت می‌‌گرفته است.‌ این شیوه‌ها، در‌ آیه51 سوره شوری به سه مورد محدود شده است؛ در‌ این‌ آیه، وحی، مِن وراء حجاب و ارسال رسول، سه گونه تکلیم الاهی با پیامبران معرفی شده است. نوع اول، وحی نام گرفته است؛‌ این در حالی است که هر سه قسم، گونه‌هایی از وحی هستند. شاید بهترین راه برای فهم چیستی نوع اول، جستجویی در مفهوم و مصداق دو قسم دیگر باشد؛ چراکه هرچند‌ این سه، در اصلِ تکلیم و نتیجه، که انتقال پیام است، اشتراک دارند؛ اما ظاهر‌ آیه، بیانگر تقابل‌ این انواع است؛ تقابلی در شیوه انتقال پیام. وحی ارتباطی است بی‌واسطه؛ اما دو نوع دیگر، واسطه‌هایی از حجاب و رسول به همراه دارند. تبیین هر کدام از‌ این شیوه‌ها، به‌ویژه وحی و شناسایی مصادیق آنها، محور‌ این مقاله است. پیش‌فرض‌ این پژوهش‌ این است که‌ این تکلیم، به هر شکل که باشد، در مورد وحی قرآنی، در همان مرحله نزول دارای جنبه گفتاری و زبانی بوده است.

https://pfk.qom.ac.ir/article_154_f9c5602a5f1a4b663c744472a3aa6f4e.pdf

دانشگاه قم پژوهش‌های فلسفی -کلامی 1735-9791 11 4-3 2010 05 22 Complex Approach to Problem of Evil Resolution رهیافت ترکیبی در حل مسئله شر 99 114 156 10.22091/pfk.2010.156 FA الهام محمدزاده دانشجوی دکتری دانشگاه فردوسی مشهد. رضا نیرومند دانشجوی دکتری دانشگاه فردوسی مشهد Journal Article 2015 08 10 The problem of evil has been one of the most philosophic problems. Proportion among problem of evil and existence of god and his qualities in history of philosophy have was problem, so philosophers and theologians in history render various resolutions for the problem. These resolutions could not success for non- comprehensive. Therefore, this paper Complex approach expresses an ordered package of resolution. مسئله شر همواره یکی از مهم‌ترین مسائل فلسفی بوده و هست. با توجه به اعتقاداتی که در زمینه وجود خدا و صفات الاهی وجود دارد نسبت میان مسئله شر، و وجود خدا و صفات او در تاریخ فلسفه به صورت یک مشکل و معما مطرح بوده و لذا فیلسوفان و متکلمان در طول تاریخ راه‌حل‌های مختلفی را عرضه کرده‌اند. از آنجایی که این راه‌حل‌ها به صورت مستقل و تک‌بعدی طرح شده‌اند، چندان توفیقی در حل این مسئله نداشته‌اند. در این مقاله می‌کوشیم با توجه به ابعاد مختلف مسئله شر و با استفاده از رهیافت ترکیبی، که عبارت است از ترکیب منظم راه‌حل‌ها به صورت یک مجموعه زنجیره‌وار، راه‌حلی برای این مسئله عرضه کنیم.

https://pfk.qom.ac.ir/article_156_b4fa8b2d197ec197990ab98a61fbb18f.pdf

دانشگاه قم پژوهش‌های فلسفی -کلامی 1735-9791 11 4-3 2010 05 22 The Problem of the Permanence of Reward and Punishment in the Next World from the Quranic Point of View بررسی مسئله دوام پاداش و کیفر اخروی با رویکرد قرآنی 115 142 157 10.22091/pfk.2010.157 FA محمود قیوم زاده دانشیار دانشگاه آزاد اسلامی‌ واحد ساوه. Journal Article 2015 08 10 The other worldly punishment or reward is considered as one of the most important issues in all divine religions. Muslim scholars have relied upon Islamic texts and the Quranic verses and traditions in addition to theological and philosophical arguments in order to understand the essence of other worldly punishment and reward. However, they are not unanimous on this matter. Although, they all agree on the permanence of the reward of the next world, some believe that the punishment of the next world will not be forever. They have put forward some rational arguments in addition to some Quranic verses and traditions. This article is intended to consider this issue with two different approaches, Quranic and traditional. از جمله مباحث اعتقادی ادیان الاهی وجود عذاب و پاداش اخروی است. در اسلام این مسئله شفاف‌تر و دقیق‌تر از سایر ادیان مطرح شده و مورد توجه قرار ‌گرفته است. عالمان مسلمان در چگونگی و چیستی پاداش و عذاب اخروی علاوه بر دلایل عقلی و استدلال‌‌های فلسفی و کلامی، سخت متکی به متون اسلامی‌ و مفاد آیات و روایات هستند؛ با وجود این، آنها در این مسئله هم‌رأی نیستند. گرچه در خصوص دائمی بودن نعیم قیامت به تبع متون دینی اسلام، با هم اختلافی ندارند ولی در خصوص کیفر اخروی گروهی معتقدند که عذاب قیامت در نهایت از همه برداشته خواهد شد و علاوه بر برخی آیات و روایات، دلایل عقلی چندی اقامه کرده‌اند. در این مقاله استدلال‌های فلسفی و کلامی‌ طرفین را مطرح کرده و آنها را با رویکرد نقلی مورد بحث قرار می‌دهیم.

https://pfk.qom.ac.ir/article_157_76c5e0a3d23223abbe6aafca85be547e.pdf

دانشگاه قم پژوهش‌های فلسفی -کلامی 1735-9791 11 4-3 2010 05 22 A Critical Study of View of Qadi Saeid Qumi’s View on the Negation of the Attribution of Names and Qualities to the Essence of God بررسی و نقد دیدگاه قاضی سعید قمی‌ در نفی اتّصاف ذات خداوند به اسماء و صفات 143 162 159 10.22091/pfk.2010.159 FA احمد عابدی استادیار دانشگاه قم مجتبی حیدری دانش‌آموخته ارشد فلسفه و کلام دانشگاه تهران Journal Article 2015 08 10 Qadi Saeid Qumi is one of the few shiite thinkers that strictly disagrees to god's essence qualification to Names and Qualities; and in this way, tends towards God's pure transcendence. He interprets his assertion by emphasis on heterogeneousness between God and creatures and negation of any cognation between them and by a linguist and conventional inference of Name and Quality meaning. This theosophical mystic has counted his own point of view in requirement of follow in divine prophets and Hadiths and transmissions of impeccable Imams and has affirmed that, by many rational and scriptural proofs. In his view, intelligent, scholars, divine prophets and impeccable’s having attributed qualities to God in expediency of common peoples, but God is transcendentalist of any Qualities in fact itself. In this article, We have researched and interpreted, in critical approach, point of view of Qadi Saeid Qumi in negation of Names and Qualities of God's essence, and have indicated, this point of view, not only disagree to intellect but also inconsistent with scriptural. قاضی سعید قمی ‌از معدود متفکران شیعی است که به شدّت با اتّصاف ذات خداوند به اسماء و صفات مخالفت ورزیده و بدین‌ترتیب به سمت تنزیه محض خداوند کشیده شده است. وی با تأکید بر تباین خداوند و مخلوقات و نفی هر گونه سنخیّتی میان آنها و با برداشتی عرفی و لغوی از معنای اسم و صفت به تبیین مدّعای خود پرداخته است. ‌این عارف متألّه، دیدگاه خود را مقتضای تبعیت از پیامبران الاهی (ع) و احادیث و روایات ائمه اطهار(ع) قلمداد کرده و با ادلّه عقلی و نقلی بسیاری به اثبات آن پرداخته است. در نظر وی عاقلان، عالمان، پیامبران الاهی و معصومین(ع) جهت رعایت حال عوام مردم صفاتی را بر خداوند اطلاق کرده‌اند و گرنه خداوند در واقع و نفس‌الامر از هر صفتی منزّه است. در مقاله حاضر با رویکردی نقّادانه به بررسی و تبیین دیدگاه قاضی سعید در نفی اسماء و صفات از ذات خداوند پرداخته و نشان داده‌ایم که ‌این دیدگاه نه تنها مخالف عقل است بلکه با نقل نیز ناسازگار است.

https://pfk.qom.ac.ir/article_159_431dfe89fa90b0d8fcf0a0a9dafa7ff7.pdf

دانشگاه قم پژوهش‌های فلسفی -کلامی 1735-9791 11 4-3 2010 05 22 Heidegger’s Interpretation of Freedom in Kant’s Philosophy تفسیر‌ هایدگر از آزادی در فلسفه کانت 163 173 161 10.22091/pfk.2010.161 FA محمد جواد صافیان عضو هیئت علمی دانشگاه هنر اصفهان. مرضیه پیراوی ونک استادیار گروه فلسفه دانشگاه اصفهان Journal Article 2015 08 10 This essay tries to explain the place of original freedom in Kant's thought according to Heidegger's interpretation. Original freedom, according to Heidegger, is based on transcendence. Human beings can transcendent from beings level to being only due to their special relation to being and with this transcendence they can release themselves from everydayness. Kant, according to Heidegger, was aware that human essence is in its transcendence and he based his critique in every three realm of pure reason and practical reason and judgment on this truth. In the first critique, that is, in cognition, this truth is appeared as cognition requires pre-conceptual comprehension of beings, in ethics the freedom is disclosed in self-submission to the moral law and spontaneity of will. But in appreciation, freedom is not limited to any limit and condition. In other word freedom is released from limitation of concepts and purpose, possession and desires, and pre-determined laws. So in art realm, freedom is original freedom. The ontology of appreciation is thus central to the critique of judgment and to the ontology of knowledge and ethics, because appreciation fully discloses, through joy full participation in the harmony, the ground of the pure reason, practical reason and judgment. <span style="font-family: 'Times New Roman','serif'; font-size: 11pt; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-bidi-font-family: 'B Lotus'; mso-ansi-language: EN-US; mso-fareast-language: EN-US; mso-bidi-language: AR-SA;"> در این مقاله می‌کوشیم جایگاه آزادی اصیل را، بنا بر تفسیر‌ هایدگر، در تفکر کانت نشان دهیم. به نظر‌ هایدگر فراروی و استعلای آدمی، اساس آزادی است. انسان به سبب نسبت خاصی که با هستی دارد می‌تواند از سطح موجودات به سوی خود وجود فرا رود و خود را از روزمرگی و موجود‌بینی آزاد سازد. به نظر ‌هایدگر، کانت به این حقیقت که ذات آدمی‌ در استعلایی‌بودن و فرا‌روی اوست، گرچه شاید به نحوی مبهم، متفطن‌ گردیده و آن را اساس نقد خویش در هر سه ساحت نظر، عمل، و مواجهه با زیبایی قرار داده است. در نقد اول آزادی در ساحت شناخت بدین نحو آشکار ‌می‌شود که شناخت مستلزم یافتِ پیش‌مفهو‌می ‌از موجودات است. در اخلاق، آزادی در تبعیت از قانون و خود‌انگیختگی اراده ظهور ‌می‌کند. ولی در ساحت مواجهه با امر زیبا آزادی محدود به هیچ قید و شرطی نیست و به عبارت دیگر از قید، مفاهیم، غایت، تملّک و قوانینِ از پیش تعیین‌شده رهاست. بنابراین، آزادی در ساحت هنر، آزادی اصیل است؛ پس آنتولوژیِ (هستی‌شناسی) تقدیر و مواجهه با زیبایی برای نقد اول و دوم و سوم، اساسی است؛ چرا‌که هنر و مواجهه با امر زیبا به‌ طور کامل، به‌ واسطه مشارکت لذت‌بخش در هماهنگی، اساس عقل نظری و عملی و قوه حکم را آشکار ‌می‌کند.

https://pfk.qom.ac.ir/article_161_7e35877d1d0fc5d5d9333c1a00054170.pdf

دانشگاه قم پژوهش‌های فلسفی -کلامی 1735-9791 11 4-3 2010 05 22 The Ontological Axioms in Ibn Arabi's Mysticism اصول اساسی هستی‌شناختی در عرفان ابن‌عربی 175 194 163 10.22091/pfk.2010.163 FA امداد توران دکتری فلسفه از دانشگاه تهران Journal Article 2015 08 10 This paper is concerned to provide an overview of Ibn Arabi's ontology through the axioms, which are either implicit or explicit in his works. The axioms to be considered are those concerned with the Divine and Created Orders of Being. They are both described and explained in order to show their role in the explanation of Being and its orders. The axioms mentioned in this paper are thought to be enough to picture the totality of Ibn Arabi's ontology, although there may be other axioms that can help give a more detailed picture. این مقاله در پی آن است که با رویکردی توصیفی کلیت وجودشناسی ابن‌عربی را در قالب کلی‌ترین قضایای وجودشناختی که از سخنان وی استنباط ‌می‌شود عرضه کند. مقصود از کلی‌ترین قضایای وجود‌شناختی اصول وجودشناختی‌ای است که هم بر مراتب الاهی وجود صادق‌اند و هم بر مراتب خلقی وجود. تلاش شده است که به شمارش ‌این اصول اکتفا نشود، بلکه علاوه بر آن به نقش تبیینی آنها نیز اشاره شود. در این مقاله هفت اصل اساسی وجود‌شناختی تقریر شده است. شاید با کاوش بیشتر بتوان به اصول بیشتری دست یافت. کلید‌واژه‌ها: وحدت وجود، تجلی، کون جامع، رحمت، دور وجود، حب. این مقاله در پی آن است که با رویکردی توصیفی کلیت وجودشناسی ابن‌عربی را در قالب کلی‌ترین قضایای وجودشناختی که از سخنان وی استنباط ‌می‌شود عرضه کند. مقصود از کلی‌ترین قضایای وجود‌شناختی اصول وجودشناختی‌ای است که هم بر مراتب الاهی وجود صادق‌اند و هم بر مراتب خلقی وجود. تلاش شده است که به شمارش ‌این اصول اکتفا نشود، بلکه علاوه بر آن به نقش تبیینی آنها نیز اشاره شود. در این مقاله هفت اصل اساسی وجود‌شناختی تقریر شده است. شاید با کاوش بیشتر بتوان به اصول بیشتری دست یافت.

https://pfk.qom.ac.ir/article_163_9db011b34e6212569a7ab2b6730f59b5.pdf

دانشگاه قم پژوهش‌های فلسفی -کلامی 1735-9791 11 4-3 2010 05 22 Allamah Helli: a Theologian or an Islamic Philosopher? علامه حلّی متکلّم یا فیلسوف اسلامی 195 218 164 10.22091/pfk.2010.164 FA مرتضی پویان دانشجوی دکتری فلسفه اسلامی دانشگاه تربیت مدرس تهران Journal Article 2015 08 10 In this paper, according to very Allamah's works, we try to consider if he is truly a theologian or a philosopher. On the base of this inquiry there are only eight cases which he, in the face of philosophers, chooses theories of theologians in preference to philosophers. Of course three cases of them were rejected and we are not justified to call him a theologian. Also twenty one cases are mentioned that he, in the face of theological theories, prefers theories of philosophers to them. In a section of the paper Eshmitke's idea based on which he is a theologian was criticized. Ultimately put emphasis on this point that Allamah certainly is an Islamic philosopher as apposed to a theologian. To attribute him to both realms, because of big difference between theological and philosophical fundamental doctrines, is impossible. در ‌این مقاله می‌کوشیم با استناد به آثار خود علامه بررسی کنیم که آیا او در حقیقت یک متکلم است، یا یک فیلسوف. بر اساس ‌این پژوهش، فقط در هشت مورد علامه در مواجهه با فلاسفه آراء متکلمین را بر فلاسفه ترجیح داده است. البته سه مورد از آنها مخدوش بوده و متکلم خواندن علامه موجّه نیست. همچنین بیست و یک مورد از مواردی که علامه در رویارویی با آراء کلامی، نظرات فلاسفه را بر نظرات متکلّمین ترجیح داده، ذکر شده است. در بخشی از مقاله، دیدگاه اشمیتکه مبنی بر متکلم بودن علامه بررسی و نقد شده و در پایان بر ‌این نکته تأکید شده است که علامه قطعاً یک فیلسوف اسلامی‌است، نه متکلم و انتساب علامه به هر دو حوزه به جهت اختلاف شدید در آراء بنیادین کلامی‌ و فلسفی ممکن نیست.

https://pfk.qom.ac.ir/article_164_2ebb17cdf57d0dc055b505833756165d.pdf

دانشگاه قم پژوهش‌های فلسفی -کلامی 1735-9791 11 4-3 2010 05 22 Daividson and the Problem of Skepticism دیویدسون و معضل شکاکیت 219 237 165 10.22091/pfk.2010.165 FA علی فتحی دانشجوی دکتری فلسفۀ غرب دانشگاه علامه طباطبایی Journal Article 2015 08 10 With epistemological doctrine, Davidson, is connected to destroy all types skeptical foundations. He outlines the epistemic sides in the three sides: self knowledge, knowledge of the other minds and knowledge of the world. And he believes that these sides are inseparable from each other and with negation and put aside from which sides the possibility of knowledge become obviated. This article tries to explain the dimensions of the epistemological triangle and criticize the requirements of such interpretation. دیویدسون در طرح نظریۀ شناخت خود به دنبال آن است که پایه و اساس هر نوع شکاکیتی را در هم فرو ریزد. هندسۀ معرفت‌شناختی وی سه ضلع دارد: شناخت خود، شناخت اذهان دیگر و شناخت جهان خارج؛ وی معتقد است این سه ضلع غیر قابل انفکاک و جدایی‌ناپذیرند و با نفی یا کنار گذاشتن هر یک از این اضلاع معرفت، امکان شناخت به کلی منتفی می‌شود. در این مقاله ضمن تبیین ابعاد این مثلث معرفت‌شناختی می‌کوشیم نشان دهیم که دیویدسون با استمداد از مفاهیمی چون تفسیر ریشه‌ای، علیت، تعامل و ارتباط میان‌شخصی تا چه میزان در تحقق این آرمان کامیاب بوده است.

https://pfk.qom.ac.ir/article_165_59087409ec39fb1157a7a3b844f5b301.pdf

دانشگاه قم پژوهش‌های فلسفی -کلامی 1735-9791 11 4-3 2010 05 22 The Reason of Following the La چرایی تبعیت از قانون 239 260 166 10.22091/pfk.2010.166 FA سیدمحمد حسینی دانشیار دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران. محسن برهانی استادیار دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران Journal Article 2015 08 10 Law with a view to its social position is located in two proceeding; from one side it relates to its followers and from other side to its legislators. Law as a basic tool for controlling of person’s behavior in a society can succeed when in the beginning there are convincing reasons for necessity of obeying it. One radical issue in jurisprudence is analysis and explanation of the first relationship; the duty to obey the law. Why citizens must obey law and which force obligate them to accept and follow it, is the most important subject for thinkers. Ethics tries to prepare good basis for this fundamental question. In this article we want to analyze this reason. قانون به عنوان یکی از ابزارهای اساسی برای تنظیم رفتار افراد در جامعه، در صورتی میتواند موفق و کارآمد باشد که ابتدا ادله قانعکنندهای برای لزوم تبعیت از آن وجود داشته باشد. قانون به لحاظ جایگاه اجتماعی خود در میانه دو جریان قرار دارد: از یک سو با پیروان و تابعین خود، و از جنبه دیگر با وضعکنندگان و تصویب‌کنندگان قانون در ارتباط است. یکی از موضوع‌های مبنایی فلسفه حقوق، تحلیل و تبیین رابطه اول، یعنی چرایی الزام تبعیت از قانون است. اینکه افراد جامعه و شهروندان چرا باید از قانون تبعیت کنند و چه نیرویی ایشان را به پذیرش قانون و پیروی از آن وا می‌دارد، موضوعی مورد تأمل اندیشمندان بوده و هست. فلسفه اخلاق در تلاش است تا مبنایی مناسب برای پاسخگویی به این پرسش بنیادین ارائه دهد. در این مقاله برآنیم که این چرایی را مورد تجزیه و تحلیل قرار دهیم.

https://pfk.qom.ac.ir/article_166_ba421e98e0f5f14d03af44af1fe8d751.pdf

دانشگاه قم پژوهش‌های فلسفی -کلامی 1735-9791 11 4-3 2010 05 22 A Comparative Study of the Revealed Stories of the Quran and the Mythological Sumerian-Babylonian Stories about Noah’s Flood بررسی تطبیقی روایت وحیانی قرآن و روایت اسطوره‌ای سومری- بابلی از طوفان نوح 261 284 167 10.22091/pfk.2010.167 FA حمید رهبر مدرس دانشگاه قم Journal Article 2015 08 10 A comparative study of the stories of the Quran with the sociological achievements of scientists about historical events in the show is an important miracle of Quran. In this paper, according to the Sumerian mythic narrative achievements, especially in the Babylonian story of the storm, we revealed the story of Noah on the basis of Hurricane verses will plan. Finally, referring to the different comparative narratives, we consider Quran and the mythic narrative about Sumerian - Babylonian Noah storm. بررسی مقایسه‌ای قصص قرآن با دستاورد‌های باستان‌شناسانه دانشمندان در خصوص وقایع تاریخی، در نشان دادن اعجاز قرآن اهمیت بسزایی دارد. در این مقاله، ابتدا، با توجه به این دستاورد‌ها، روایت اسطوره‌ای سومری- بابلی را در خصوص داستان طوفان بررسی می‌کنیم؛ سپس روایت وحیانی از داستان طوفان نوح را بر مبنای آیات قرآن طرح خواهیم کرد و در انتها با اشاره به وجوه اشتراک و افتراق این دو روایت نشان می‌دهیم که نوع جهان‌بینی در تکوین آموزه‌های دینی بسیار مهم است. در جهان‌بینی الاهی نظام هستی نظامی متعالی، هدفمند و معطوف به سعادت ابدی است؛ لذا با جهان‌بینی اسطوره‌ای تفاوت‌های بسیاری دارد.

https://pfk.qom.ac.ir/article_167_5bb1993efc729eee25c8383a91833865.pdf

دانشگاه قم پژوهش‌های فلسفی -کلامی 1735-9791 11 4-3 2010 05 22 An Analytical Investigation of Khaghani Shervani’s Viewpoints on Philosophy, Philosopher, and Intellect قفل اسطورۀ ارسطو: بررسی و تحلیل دیدگاه‌های خاقانی شروانی دربارۀ فلسفه، فیلسوف و عقل 285 302 168 10.22091/pfk.2010.168 FA احمد رضایی استادیار گروه ادبیات فارسی دانشگاه قم Journal Article 2015 08 10 The literary works of any nation reveal the trend of its thoughts and wisdom; analyzing the literary works from different perspectives, therefore, contribute to showing this trend. The philosophical thought in Iran entered a new era or “declining stage”, especially after the fifth century onward, particularly marked with the writing of Tahafot-al-falasefe. Indeed, analyzing the intellectual works of this era shows the destiny of philosophy and philosophers of this period. Khaghani leads those opposing philosophy and philosophers in Persian poetry, who can be considered as unique and unprecedented. Looking at the intellectual background of Khaghani’s era and the effect thereof on his viewpoints, this study investigates philosophy and philosophers from his point of view, citing a number of the instances of his philosophical “combat” and challenging the philosophers by him. The study then deals with Intellect with regard to other texts. It leads to the conclusion that Khaghani has dealt with wisdom from two perspectives: the spiritual wisdom and the material one. In fact, he has equated wisdom with the heart and spirit. So, in spite of what is prevalent, not only has he not devaluated, but praised it as well. The Intellect looked down upon by Khaghani is against the spirit; It is not the spiritual wisdom. آثار ادبی هر قوم و ملتی نشان‌دهنده سیر فکری آنهاست، و تحلیل این آثار می‌تواند از جنبه‌های مختلف کمک شایانی به روشن شدن این روند کند. اندیشه فلسفی در ‌ایران، خصوصاً از قرن پنجم به بعد، به‌ویژه پس از تألیف تهافت الفلاسفه غزالی، وارد مرحله جدیدی شد و رو به افول نهاد؛ بررسی آثار فکری این دوره، بیان‌کننده سرنوشت تلخ فلسفه و فلاسفه در آن روزگار است. خاقانی یکی از سردمداران ستیز با فلسفه و فلاسفه در آن دوره است، و شاید بتوان گفت که در تاریخ ادبیات ایران از این حیث بی‌نظیر است. وی به تأسی از اندیشه‌های زمانه، به ویژه آراء و افکار امام محمد غزالی، ضمن تازش به فلسفه و فیلسوف، خصوصاً افلاطون، ارسطو و پیروان آنان، تقسیم‌بندی صوفی مآبانه‌ای از عقل ارائه می‌دهد: عقل جهان‌طلب و عقل خدا‌پرست. از دید وی عقل تنها در معنای اخیر به کار می‌رود و هر تفسیر و معنایی جز این، نکوهیده و مذموم است. در این مقاله می‌کوشیم با استناد به نمونه‌هایی از تازش خاقانی بر فیلسوفان و ذم آنان، در دیوان اشعار وی، دیدگاه او را درخصوص فلسفه و فیلسوفان بررسی کرده و سپس، با توجه به دیگر متون، نگرش او را در خصوص عقل و انواع آن بیان کنیم.

https://pfk.qom.ac.ir/article_168_179e0abab3bbe5ead6a74cd794f571cf.pdf