دانشگاه قم پژوهش‌های فلسفی -کلامی 1735-9791 12 1-2 2010 11 22 Aquinas "Defends" Aristotle in That Intellectual Virtues Need the Direction of Moral Virtues آکوئیناس «مدافع» ارسطو در نیاز فضایل عقلی به جهت‌دهی فضایل اخلاقی 37 68 136 10.22091/pfk.2010.136 FA حسن میانداری عضو هیئت علمی مؤسسه پژوهشی حکمت و فلسفه ایران Journal Article 2015 08 10 Terence Irwin argues that Aquinas answered a question that Aristotle had raised but had not answered. The question is if there is any relation between intellectual virtues and moral virtues. The answer is yes, moral virtues direct intellectual virtues to attain the final end. Moral virtues show in what areas one should think, how much other things should be attended to, and how much one should spend time for intellectual issues. Aquinas believes in infused virtues in addition to moral virtues and those especially charity have central place in aforementioned directing role. We argue firstly that Aristotle also had answered the question. Secondly, there is no essential difference between intellectual virtues and moral virtues. Thirdly, there is one single virtue that functions in both intellectual and moral matters. And fourthly, the root of difficulties is in ethical naturalism of Aquinas following Aristotle. ترنس اروین استدلال میکند که آکوئیناس به پرسشی که ارسطو طرح کرده بود ولی پاسخ نداده بود، پاسخ داد. پرسش این است که آیا بین فضایل عقلی و فضایل اخلاقی ارتباطی وجود دارد؟ پاسخ این است که بله، فضایل اخلاقی به فضایل عقلی برای رسیدن به غایت نهایی جهت میدهند. فضایل اخلاقی می‌‌گویند که در زمینة چه اموری باید اندیشید، چقدر به امور دیگر باید پرداخت و چقدر باید برای امور عقلی زمان گذاشت. آکوئیناس علاوه بر فضایل اخلاقی به فضایل موهبتی قائل است و به آنها به‌ویژه به محبت، در جهتدهی مذکور، نقش محوری میدهد. نگارنده استدلال میکند که اولاً ارسطو هم به این پرسش پاسخ داده بود. ثانیاً بین فضایل عقلی و فضایل اخلاقی تفاوت نوعی وجود ندارد. ثالثاً یک فضیلت است که هم در امور عقلی عمل میکند و هم در امور اخلاقی. رابعاً ریشة اشکالات در طبیعتگرایی اخلاقی آکوئیناس، به تبع ارسطوست.

https://pfk.qom.ac.ir/article_136_51757435d0fde606d941b9eb5034b941.pdf

دانشگاه قم پژوهش‌های فلسفی -کلامی 1735-9791 12 1-2 2010 11 22 The Substantial Motion of the Known and the Permanence of Knowledge حرکت جوهری معلوم و ثبات معرفت 69 91 138 10.22091/pfk.2010.138 FA محمد مهدی گرجیان . دانشیار دانشگاه باقرالعلوم مهدی زندیه عضو هیئت علمی مدرسه عالی معصومیه خواهران Journal Article 2015 08 10 On the basis of substantial motion the whole material world and nature are under constant change. The question might be raised, accordingly, whether one can obtain knowledge of any material being. That is to say, if the very substance of any given material thing and in consequence its accidents are entirely in constant motion, nothing of them can be the object of knowledge, since as soon as an external thing is perceived by perceiver's faculty of knowledge, it will, strictly speaking, disappear and something new will come into being. As a result, nothing, from animals to minerals whatsoever, remains the same so as to make it possible to become object of knowledge. Of any given object of our perception, indeed, we can speak of not one fact but many indivisible facts. Knowledge itself is thus not one and the same but something changeable, discontinuous and instable. In response to this crucial question, it is obvious that one should consider other positions taken by Mulla Sadra, agreat Muslim philosopher, regarding motion, substantial motion, reality of knowledge, as well as his understanding of existence in general so that he can receive consistent answers to the question raised. بر اساس پذیرش حرکت جوهری که سراسر عالم ماده و طبیعت را یکپارچه حرکت میداند این پرسش پیش میآید که در این صورت آیا میتوان به هیچ موجود مادی، معرفت پیدا کرد؟ به این معنا که اگر جوهر اشیاء مادی و به تبع آن، همة اعراض آن، یکپارچه حرکت باشد، به محض اینکه برخوردی میان شیء خارجی با قوا و اندام‌های شخص مدرِک روی دهد، آن شیء خارجی محو و ناپدید، بلکه نابود می‌شود و شیء دیگری موجود می‌گردد. بنابراین، آنچه که در مرتبة دوم با قوا و اندام‌های مدرِک برخورد میکند، همان چیزی نیست که بار اول با آنها برخورد کرده است و بر این اساس، معرفتی که از اشیاء مادی به ظاهر ثابت و پایدار، از حیوان گرفته تا نبات و جماد حتی صخره و پولاد، به‌دست میآید، به واقع معرفت به یک واقعیت نیست، بلکه معرفت به واقعیت‌های فراوان و حتی قسمتناپذیر است. بنابراین، خود معرفت هم، شناخت واحدی نیست بلکه در حقیقت، معرفتی گسسته و تغییرپذیر و ناپایدار است. برای پاسخ به این پرسش باید دید که بر اساس نگرش ملاصدرا در خصوص حرکت، حرکت جوهری، حقیقت علم و معرفت، و به طور کلی هستی، پاسخ پرسش‌های مزبور چیست و در این زمینه چه دیدگاههایی مطرح شده است، تا بتوان بر اساس آن ثبات معرفت را در عین حرکت جوهری معلوم استنتاج کرد.

https://pfk.qom.ac.ir/article_138_6b8c2069e2876414b91e56ba4bdf08b9.pdf

دانشگاه قم پژوهش‌های فلسفی -کلامی 1735-9791 12 1-2 2010 11 22 Action and Its Abandonment in Mathnavi and the Bhagavad Gita عمل و ترک عمل در مثنوی و بهگود گیتا 93 114 139 10.22091/pfk.2010.139 FA شهرام پازوکی دانشیار مؤسسه پژوهشی حکمت و فلسفه ایران سعید گراوند استادیار گروه ادیان و عرفان دانشگاه تربیت معلم آذربایجان Journal Article 2015 08 10 The present paper consists of three sections. In the first section, among other issues of the brief introduction, there is reference to Mathnasvi and the Bhagavad Gita, demonstrating several debates and concepts, one of which is the meaning of Action and doing religious duties. It is of highest significance to compare and contrast the two central concepts- Karma and religious duties- in the two suggested texts. Here in this section, it is stated that Karma is essentially as a means and a cause to attain to God and that it is Karma not its abandonment as the true status of human beings in this world. In the second section, the paper focuses on the nature, the true origin of Karma, and its various types. It is claimed that based on the given reports in Mathnasvi and the Bhagavad Gita, human beings' Karma may differ from a person to a person because of their different intentions. Some people obtain Karma out of fear, of habit, of love,and of faith. But, it is concluded that the fundamental reality of Karma is to heed the Karma per se. The third section turns to the subject of Karma abandonment. Here, it is interpreted that pure non-Karma (non-action), abandonment of worldly belongings and non-attachments to everything are reportedly related to the ramifications of Karma. Thus, it is suggested that Karma in these texts means abandoning worldly belonging that is derived from Karma. Namely, it is the position that the Mystic attains beyond the valid intentions of this materialistic world. This paper aims at analyzing the subject of Karma in Mathnasvi and the Bhagavad Gita, relying on the inter-textual approach. Afterwards, it turns to the necessity, the nature, and the true origin of Karma and its abandonment in the two mentioned texts. در این نوشتار می‌کوشیم پس از بیان ضرورت، چیستی و سرچشمه اصلی عمل، با استناد به رویکردی میان‌متنی به تحلیل مسئله عمل و ترک عمل در مثنوی و گیتا بپردازیم. این مقاله مشتمل بر سه بخش است. در بخش اول ضمن بیان مقدمه‌ای کوتاه با اشاره به مفهوم عمل و انجام تکالیف دینی بر مبنای دو کتاب مذکور از ضرورت عمل به منزله وسیله و سبب وصول به حق سخن رفته و گفته شده که شأن حقیقی انسان در این جهان عمل است نه ترک عمل. در بخش دوم مقاله از چیستی، سرچشمه اصلی و اقسام عمل سخن به میان آمده است، و گفته شده که بر اساس گزارش‌های مثنوی و گیتا عمل آدمیان بنا بر اغراض مختلف، متفاوت می‌شود. برخی از سر ترس، برخی از سر عادت و برخی از سر عشق و ایمان عمل می‌کنند. اما بنیاد حقیقت عمل در توجه به نفس عمل است. در بخش سوم نیز از مسئله ترک عمل بحث شده است. در این بخش، بی‌عملی محض در ترک تعلّق خاطر و عدم دلبستگی به نتیجه عمل تفسیر شده است. از این‌رو ترک عمل در این متون به معنی ترک تعلّق خاطر است که از عمل ناشی می‌شود. یعنی مرتبه‌ای که سالک در آن به فراسوی اغراض معتبر در این جهان خاکی دست می‌یابد.

https://pfk.qom.ac.ir/article_139_953fed356b30f0fc0a93e3e2d7b8f351.pdf

دانشگاه قم پژوهش‌های فلسفی -کلامی 1735-9791 12 1-2 2010 11 22 The Criticism of Liberalism and West from Seyed Ahmad Fardid’s Viewpoint بررسی نقدهای سید احمد فردید بر لیبرالیسم و غرب 115 137 140 10.22091/pfk.2010.140 FA عبدالرحمن حسنی فر . عضو هیئت علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تاکستان عماد افروغ استاد بازنشسته پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی Journal Article 2015 08 10 West and other relevant concepts such as liberalism, modernity, democracy, capitalism, secularism, technology, development, and etc are subjects that are problematic for non-western countries. Some people named the liberalism as the “west modern civilization theory” in recent period. This idea (liberalism) and other western concepts came to the other countries like Iran really or unreal. Some followed its thoughts and accepted it and others did not .These rejected, dismissed and criticized. Accompanying the modernity was accepting the law and its derivatives like constitution, parliament, equality, the right of vote, the limitation of king power. Others are against human law, absolute liberty, equality among Muslims and non-Muslims, secularism, widespread speech freedom, religious freedom and human legislation, liberty, equality, human in western discourse. Fardid is one of the persons that opposed the west and liberalism aspects with anti-west perspective and casual approach, presented some opinion. In this essay these ideas were studied for the sake of understanding the level of fardid’s criticism. غرب و مفاهیم و اندیشه‌های مرتبط با آن مثل لیبرالیسم، مدرنیته، دموکراسی، سرمایه‌داری، سکولاریسم، تکنولوژی، توسعه و غیره موضوع‌هایی است که برای کشورهای غیر‌غربی مسئله‌ساز شده است. برخی افراد در توصیف لیبرالیسم، به عنوان اصلی‌ترین و مهم‌ترین اندیشه در دوران معاصر، تعبیر «نظریه مدرن تمدن غرب» را به ‌کار می‌برند. اندیشه لیبرالیسم و برخی جلوه‌های غرب و تمدن آن به کشورهای دیگر، از جمله ایران، به صورت واقعی و یا وارونه سرایت کرده است؛ برخی با آن همراه شدند و آن را پذیرفتند و برخی با آن مقابله کرده و به طرد، رد یا نقد آن پرداخته‌اند. همراهی با مدرنیته در اهمیت‌دادن به قانون و مشتقات آن نظیر قانون اساسی، پارلمان، برابری، مساوات، حق رأی و محدود کردن قدرت پادشاه تبلور یافت؛ مقابله‌کنندگان نیز با قانون بشری، آزادی همه‌جانبه، برابری میان همه (مسلمان و غیرمسلمان)، سکولاریسم (جدایی دین از دنیا)، آزادی بیان گسترده و آزادی عقیده، مخالف بودند؛ مخالفان و منتقدان نیز نسبت به آزادی، قانونگذاری، عدالت و مساوات، تعریف خاص از انسان و شناخت و هستی و غایت زندگی از نوع غربی مخالف یا منتقد بودند. در این مقاله به بررسی دیدگاه‌های سید احمد فردید می‌پردازیم که از جمله کسانی است که از منظر غرب‌ستیزی و با رویکردی از نوع علّی و معلولی، در مخالفت با غرب و ابعاد لیبرالیسم (مبانی، ارکان و نتایج منتسب به لیبرالیسم) دیدگاه‌های انتقادی مطرح می‌کند.

https://pfk.qom.ac.ir/article_140_1517cd5fd278eafb0489e7485ae37e49.pdf

دانشگاه قم پژوهش‌های فلسفی -کلامی 1735-9791 12 1-2 2010 11 22 Scientific Realism: Doctrines and Arguments in Its Favour آموزه‌های واقع‌گرایی علمی و براهین مؤید آن 139 160 141 10.22091/pfk.2010.141 FA مرتضی فتحی زاده . استادیار دانشگاه تربیت معلم کرج Journal Article 2015 08 10 Scientific realism is the view that our best scientific theories give approximately true descriptions of both observable and unobservable aspects of a mind-independent world. Debates on this view between realists and their critics are at the very heart of the philosophy of science. In this essay, we examine the core principles of the realist position, and indicate some reasons in the conflict with its rivals. واقع‌گرایی علمی عبارت است از این دیدگاه که بهترین نظریه‌های علمی ما توصیف‌های تقریباً حقیقی از جنبه‌های مشاهده‌پذیر و مشاهده‌ناپذیر جهان مستقل از ذهن عرضه می‌کند. مناقشه واقع‌گرایان و منتقدانشان بر سر این دیدگاه در قلب مباحث فلسفه علم است. در این مقاله، پس از بررسی اصول محوری موضع واقع‌گرایانه می‌کوشیم ادله آنها را در پاسخ به انتقادات مطرح‌شده از سوی دیدگاه‌های رقیب ذکر کنیم.

https://pfk.qom.ac.ir/article_141_6dd718671c237d084eada60e41aefec5.pdf

دانشگاه قم پژوهش‌های فلسفی -کلامی 1735-9791 12 1-2 2010 11 22 A Defense of Conversion در دفاع از عکس مستوی 161 182 142 10.22091/pfk.2010.142 FA حسین واله استادیار دانشگاه شهید بهشتی Journal Article 2015 08 10 The development of modern formal logic has introduced new methods of distinguishing the form of propositions from their content. This has disclosed some instances of syntax - semantics confusion in traditional logic. Some modern logicians hold that the rule of conversion is based on such confusion. Since this rule is basic in traditional logic, revision of its validity implies far-reaching logical consequences. Having closely examined the case, we see that some presuppositions, interpretations and rules in traditional logic different from those of modern logic emerge as the reason why a real difference exists between these two logical systems accounting for the validity of even conversion in the former. Neglecting these differences has led to the said criticism. با ظهور منطق صوری جدید و پیشرفت در متمایز کردن صورت از ماد‌ّه، مواردی از خلط صورت با ماد‌ّه در منطق قدیم آشکار شده است. عده‌ای معتقدند این خلط در قاعدۀ عکس مستوی که از قواعد صوری بسیار مهم است و در اثبات بسیاری از دیگر قواعد صوری هم به‌ کار می‌رود، وجود دارد؛ چون در مواردی از اعمال قاعدة عکس مستوی، استنتاج وجودی از شرطی صورت می‌گیرد و اصل صادق، امـّا عکس کاذب است. علّت اینکه پیشینیان آن را معتبر می‌پنداشته‌اند، خلط ماد‌ّه و صورت بوده است. در این مقاله به اشکالی می‌پردازیم که منطقدانان متأخر بر قاعدۀ عکس مستوی گرفته‌اند. مبانی نظری این اشکال را توضیح می‌دهیم و آنگاه به تفاوت‌های منطق قدیم و جدید در پیش‌فرض‌ها، اصول موضوعه و قواعد استنتاج می‌پردازیم که غفلت از آنها سبب بروز این اشکال شده است. سپس برای مثال‌های نقضی که در رد قاعدۀ عکس مستوی آورده‌اند پاسخ‌هایی پیشنهاد می‌کنیم. در پایان به بحث وجودی بودن قضیۀ جزئیه می‌پردازیم و سرّ آن را در منطق جدید و قدیم می‌کاویم.

https://pfk.qom.ac.ir/article_142_ee700df9ee571dfb8a5f02fd479acaef.pdf

دانشگاه قم پژوهش‌های فلسفی -کلامی 1735-9791 12 1-2 2010 11 22 An Analysis of Avicenna’s philosophical Principles as Regards the Spiritual and physical Resurrection تحلیلی از مبانی فلسفی ابن‌سینا در معاد جسمانی و روحانی 161 202 143 10.22091/pfk.2010.143 FA محمد مهدی مشکاتی استادیار گروه الهیات دانشگاه اصفهان Journal Article 2015 08 10 Resurrection was paid attention by the philosophers since the ancient times. They hoped to identify the physical resurrection many years ago until now. Avicenna recognized this matter only by religious law and he believed that reason cannot identify it. Whereas he recognized the spiritual resurrection. He believed that spiritual resurrection is identified by reason. In this article Avicenna’s point of view on the resurrection according to his different works is presented and his denial of physical resurrection is stated. We demonstrate with his acceptance these principles he cannot identify philosophically this matter and he accepts the physical resurrection for mere obedience. Finally, the Avicenna’s principles spiritual resurrection are studied i.e. what forced him to accept the existence of happiness and adversity for the essence without belonging it to the body. مسئله معاد از دیرباز مورد توجه فیلسوفان بوده است. آرزوی دیرینۀ فلسفه، تبیین عقلانی معاد جسمانی بوده و هست. ابن‌سینا راه اثبات معاد جسمانی را منحصر در شرع می‌دانست و آن را خارج از توان عقل بشر قلمداد می‌کرد. در حالی که دست عقل را در اثبات معاد روحانی باز می‌گذاشت و شرع را در این زمینه، مؤید عقل می‌دانست. در این مقاله، پس از ذکر دیدگاه‌های ابن‌سینا در خصوص معاد، با توجه به آثار مختلف وی، مبانی فلسفی او را در انکار معاد جسمانی تبیین کرده و نشان می‌دهیم وی با قبول این مبانی، نمی‌تواند معاد جسمانی را تبیین فلسفی کند و لذا تعبداً آن را می‌پذیرد. در انتها نیز اصول معاد روحانی ابن‌سینا را بررسی می‌کنیم؛ یعنی آنچه که او را ملزم به قبول وجود سعادت و شقاوت برای نفس ناطقه صرف نظر از تعلق آن به جسم می‌کند.

https://pfk.qom.ac.ir/article_143_cb3bb79e82b899e9f18614a12ceedfdb.pdf

دانشگاه قم پژوهش‌های فلسفی -کلامی 1735-9791 12 1-2 2010 11 22 The Role of Sharia in Man’s Progression toworks Perfection نقش شریعت در سیر کمال انسان 203 226 144 10.22091/pfk.2010.144 FA حسین آقا سنجری دانشیار زبان و ادبیات فارسی دانشگاه اصفهان زهرا سنجری کارشناس ارشد عرفان اسلامی Journal Article 2015 08 10 The main questions of this article are as following: What is the share of Sharia (Divine Laws) in the Progression of the mystic? How much is commitment to Sharia necessary in this way? Proposing of such issues disambiguates the problem of commitment of mystics to Sharia. Due to this, first, the true meaning of Sharia is investigated and then its role in the Progression of mystics from beginning to the end is studied. As a result, it is found out that if the true meaning of Sharia is considered the most committed persons to it are true mystics that undertake it from the beginning of their Progression to the last stages of their Journey and, indeed, true mysticism and Progression are nothing but commitment to Sharia and complete obedience to it. The ones who have said other things either stated such things unconsciously or consciously and purposely to distort mysticism. پرسش اصلی این مقاله این است که احکام دین (شریعت) چه سهمی در سیر و سلوک عارف دارد و در این طریق، التزام به احکام دین تا چه حد لازم و ضروری است؟ طرح این موضوع، از مسئله پایبندی عرفا به شریعت رفع ابهام می‌کند؛ به همین منظور ابتدا معنای واقعی شریعت را می‌کاویم و سپس نقش آن را در سیر و سلوک عارف، از ابتدا تا انتها، بررسی می‌کنیم. بدین ترتیب در می‌یابیم که اگر شریعت را به معنای واقعی کلمه در نظر بگیریم ملتزمترین افراد نسبت به آن عرفای واقعی هستند که از ابتدای سیر و سلوک خود تا آخرین مراتب سفر، پایبند به شریعت هستند و در حقیقت عرفان واقعی و سلوک حقیقی، چیزی جز پایبندی به شریعت و متابعت کامل از آن نیست و آنان که جز این گفتهاند یا ناآگاهانه در این باب سخنی طرح کرده و یا آگاهانه و مغرضانه به قصد خدشهدار کردن عرفان به بیان آن پرداختهاند.

https://pfk.qom.ac.ir/article_144_896663376704abc4413098f3dc22a596.pdf

دانشگاه قم پژوهش‌های فلسفی -کلامی 1735-9791 12 1-2 2010 11 22 Religious Science; From Possibility to Realization علم دینی از امکان تا تحقق 227 250 145 10.22091/pfk.2010.145 FA فاطمه سلیمانی استادیار دانشگاه امام صادق (ع). Journal Article 2015 08 10 The process of religious science genesis could be realized in the way that the metaphysical support derived from the religious thoughts are applied in different stages of scientific practice; In other words, when the metaphysic subjects could reveal their effectiveness in stages such as the choice of problem, selection of concepts and patterns of understanding the problem, project outline, observation, prediction and interpretation, one could say that a particular process has been made the product of which are sciences proportionate to religious ideas. Therefore, the monotheistic thought of the researcher and his particular attitude toward the existence affect his ongoing research and its results. Definitely, a monotheist researcher regards the world as unitary one and considers the nature of the creatures as those that "came from Him" and "go toward Him". In such view, regarding the concepts of human and his material and worldly needs, the scientific orientation would be in line with the way in which the human being is going to achieve the perfection and the divine esteem. In religious texts and in Imams' character sketch, one could also observe the encouragement to do scientific investigations; in such texts, one could simply find appropriate research approaches, the ways of applying the obtained results to reinforcement of monotheistic insights (faith increase), and rectifying life style and manner of treating the nature and creatures (good deeds). The Alchemy of Jaber bin Hayyan is an objective sample of religious knowledge which is formed in the history of Islamic civilization; scientific method, purpose, hypothesis making, and interpretation of such science were influenced by religious ideas فرآیند تکوین علم دینی به این نحو قابل تصور است که پشتوانه‌های متافیزیکی برگرفته از اندیشه‌های دینی در مراحل مختلف فعالیت علمی به کار گرفته شود؛ به سخن دیگر، هرگاه مضامین متافیزیکی بتوانند در مراحلی چون گزینش مسئله، ‌انتخاب مفاهیم و الگوهایی برای فهم مسئله، طرح پ‍ژوهش، انجام مشاهده،‌ پیش‌بینی و تفسیر،‌ تأثیرآفرینی خود را آشکار کنند، فرآیندی شکل گرفته است که محصول آن، دانش‌هایی متناسب با اندیشه‌های دینی خواهد بود. بنابراین، اندیشه توحیدی پژوهشگر و نوع نگاه او به هستی در پژوهش او و نتایج حاصل از تحقیق او تأثیر می‌گذارد. قطعاً‌ یک پژوهشگر موحّد جهان را یک‌قطبی دیده و برای موجودات ماهیت «از اویی» و «به ‌سوی اویی» قائل است. در چنین تفکری با توجه به تعریفی که از انسان و نیازهای مادّی و دنیایی او می‌شود، ‌جهت‌گیری علم در راستای رسیدن انسان به کمال قرب الاهی قرار می‌گیرد. در متون دینی و سیره ائمه نیز تشویق به پژوهش علمی و ارائه شیوه‌های مناسب تحقیق و استفاده از نتایج این پژوهش‌ها جهت تقویت بینش توحیدی (افزایش ایمان) و تصحیح شیوه‌ زندگی و نحوه برخورد با طبیعت و موجودات (عمل صالح)، مشاهده می‌شود. علم کیمیای جابربن حیان نمونه‌ای عینی از علم دینی است که در تاریخ تمدن اسلامی شکل گرفت؛ علمی که از جهت روش، هدف، فرضیه‌پردازی و تفسیر تحت ‌تأثیر اندیشه دینی قرار داشت.

https://pfk.qom.ac.ir/article_145_91c87e2df2af16beb82ade30db6d0ba6.pdf

دانشگاه قم پژوهش‌های فلسفی -کلامی 1735-9791 12 1-2 2010 11 22 The Typology and Explanation of the argument from Faskh Azaem in Theology گونه‌شناسی و تقریر برهان «فسخ عزائم» در خداشناسی 251 266 146 10.22091/pfk.2010.146 FA محمد جواد فلاح . دانشجوی دکتری معارف اسلامی دانشگاه تهران احمد فرامرز قرا ملکی استاد گروه فلسفه وکلام دانشگاه تهران. Journal Article 2015 08 10 Knowing Allah through Faskh Azaem (that man fails to do what he has seriously determined to do) is one way of proving the existence of Allah that can be understood from Imam Ali’s words. This argument is that failure in performing our serious decisions suggests the existence of Allah. Imam Ali’s this word may come in different analyses: these are the inter-contextual (based on the texts of the Qur’an and traditions), theological and philosophical analyses, all of which are based on the celebrated arguments for the existence of God. Existing analyses may help for a better explanation and connotation of this tradition, however, a close examination and more scrutiny into it may lead us to some novel and different account of it. Our means to analyze this tradition depend on some people’s holy experience of their failure to do what they have seriously decided to do; as the knowing subjects, they may encounter such experience. All holy experiences, major or minor and subjective or objective, reveal a sense of holiness acquiring their meanings from the concept of “being from Him”. Knowing Allah through Faskh Azaem can be a call to such an experience that may happen in the most accessible and day to day events. The outcome of such experience is secondary and capable of intensification achieved by the wayfarer at each phase of knowledge of his vertical journey. راه شناخت خداوند از طریق فسخ عزیمت راهی است متمایز از دیگر راه‌های شناخت خدا که در کلام علی(ع) گزارش شده است. در این دلیل شکسته شدن تصمیم‌ها دال بر شناخت پروردگار است. این روایت تحلیل‌های مختلفی دارد؛ ازجمله تحلیل‌های درون‌متنی (مبتنی بر آیات و روایات)، کلامی و فلسفی که همگی مبتنی بر براهین رایج خداشناسی است. ساز و برگ ما در تحلیل این روایت مبتنی بر تجربه قدسی افراد از فسخ عزائم است که مبنای ‌آن نوع مواجهه فاعل شناسا با این تجربه است. در تجربه قدسی حوادث خرد و کلان، آفاقی و انفسی همه حکایت از امر قدسی می‌کنند، معنا دارند و معنایشان در هویت «از اویی» است. عرفت الله بفسخ العزائم را می‌توان دعوت به چنین تجربه‌ای از روزمره‌ترین و در دسترس‌ترین حوادث دانست. حاصل این تجربه شناختی است ثانوی و اشتدادی که سالک را در هر مرحله از شناخت به شناختی برتر می‌رساند.

https://pfk.qom.ac.ir/article_146_f33093c83178a1ff8c05072ba525b5cd.pdf

دانشگاه قم پژوهش‌های فلسفی -کلامی 1735-9791 12 1-2 2010 11 22 An Analysis of the Mystical Language in Ein-al-Qozat Hamedani بررسی و تحلیل زبان عرفانی در آثار عین‌القضات همدانی 267 286 147 10.22091/pfk.2010.147 FA سید‌علی اصغر میرباقری فرد . دانشیار ‌گروه زبان و ادبیات فارسی دانشگاه اصفهان. شهرزاد نیازی . دانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی دانشگاه اصفهان Journal Article 2015 08 10 The emergence of Sufism and theosophy, and the arrival of mystical experiences and mystical education to the realm of language leads to the promotion of a specific language called mystical language. This language is divided into two types of language of explication and the language of implication. A mystic through his evolution achieves the thoughts, truths and experiences that their expression in the form of words, because of the nature of these kinds of knowledge, is not simply possible. But mystics utilizing the whole language capacities have transferred their own mystical perceptions with others in the limited shape of word and speech. Ein-al-Qozat Hamedani, the great mystic of the sixth century, as one of the leaders of the Islamic theosophy expresses his new interpretations and mystical enthusiasm through the precious works in this field. In this study we have attempted to analyse the points of view of this great mystic on language and discourse and then linguistically examine his works. The findings of the analysis show that Qazi Hamedani has benefited all the language capacities-the language of explication and implication and ideas to express his mystical experiences. پیدایش تصوف و عرفان و ورود معانی، تجربه‌ها و آموزه‌های عرفانی به حوزه زبان منجر به شکل‌گیری زبانی خاص با نام زبان عرفانی شد. این زبان به دو قسم زبان عبارت و زبان اشارت تقسیم می‌شود. عارف در جریان سیر و سلوک خود به ‌اندیشه‌ها، حقایق و تجربه‌هایی دست می‌یابد که چگونگی بیان آن در قالب الفاظ، به دلیل ماهیت این‌گونه معارف، به‌ سادگی امکان‌پذیر نیست. اما عرفا با به ‌کارگیری همه ظرفیت‌های زبان، دریافت‌های عرفانی خود را در قالب محدود لفظ و کلام به دیگران منتقل کرده‌اند. عین القضات همدانی، عارف بزرگ قرن ششم هجری، به عنوان یکی از پیشروان تصوف اسلامی ‌در آثار ارزشمند خود، ‌اندیشه‌ها و مواجید عرفانی را با تعابیر و تفسیرهای بدیعی ارائه می‌کند. در این پژوهش می‌کوشیم دیدگاه‌های وی را درباره زبان و نحوه بیان بررسی کرده و آثار او را از لحاظ زبانی تحلیل و تبیین کنیم. حاصل بررسی‌ها نشان می‌دهد، قاضی همدانی از همه ظرفیت‌های زبان- زبان اشارت و زبان عبارت- برای تبیین آراء و عقاید و بیان تجارب عرفانی خود سود جسته است.

https://pfk.qom.ac.ir/article_147_f4d6e94eb1da60d29d02e2d797dab715.pdf

دانشگاه قم پژوهش‌های فلسفی -کلامی 1735-9791 12 1-2 2010 11 22 A critique of the Arguments for Immateriality and Immortality of the Soul as Presented in Pheado بررسی و نقد ادله تجرد و جاودانگی نفس در رساله فایدون افلاطون 287 299 148 10.22091/pfk.2010.148 FA غلامحسین روحی سراجی عضو هیئت علمی دانشگاه قم Journal Article 2015 08 10 <span style="color: black; font-family: 'Times New Roman','serif'; font-size: 10pt; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-ansi-language: EN-US; mso-fareast-language: EN-US; mso-bidi-language: AR-SA;">In the course of philosophy, Plato's the first philosopher who brings up the matter of soul as a single substance and he is the starter of intellectual discussion for the duality of soul and body, and its survival and immortality plus types of soul and its power. Of these, his arguments for the immortality of the soul which are largely free from the myths and symbolic expression have been less noticed and criticized independently. The designing and analysis of these arguments, plus regular reconstructing of them and the evaluation of strengths and weaknesses of the main arguments are the main topic of this paper. در سیر تاریخ فلسفه، افلاطون اولین فیلسوفی است که نفس را به عنوان جوهر مجرد مطرح کرد و آغاز‌گر بحث عقلی و استدلالی در خصوص دو‌گانگی نفس و بدن، بقاء و جاودانگی آن، اقسام نفس و قوای آن شد. از این میان، دلایل او بر تجرد و جاودانگی نفس که تا حدود زیادی فارغ از بیان اسطوره‌های و سمبلیک مطرح شده کمتر مورد توجه و نقد مستقل قرار گرفته است. طرح و تحلیل این دلایل، بازسازی منظم آنها و نقد و ارزیابی نقاط قوت و ضعف این استدلال‌ها موضوع اصلی این مقاله است.

https://pfk.qom.ac.ir/article_148_91e6f80935f8119202fa48946baacf97.pdf

دانشگاه قم پژوهش‌های فلسفی -کلامی 1735-9791 12 1-2 2010 11 22 An Examination of Imam's Knowledge from Shaikh Mofid's Viewpoint بررسی علم امام از دیدگاه شیخ مفید 301 321 149 10.22091/pfk.2010.149 FA محمد مشکی عضو رسمی هیئت علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد نائین. Journal Article 2015 08 10 In this article, Imam's knowledge is being discussed from Shaikh Mofid’s viewpoint and in different respects. Involving: The origin of Imam’s knowledge, Imam’s knowledge of the unseen; the article also discusses the scope of Imam's knowledge and its samples and approval. It demonstrates that Imam's knowledge ability covers the whole genre, languages and words, messengers and prophets' cognition, and the whole revealed books, and awareness of people's nature. در این مقاله، می‌کوشیم ابتدا دیدگاه شیخ مفید (ره) را در خصوص علم امام، منشأ این علم، علم امام به غیب، و اقسام این علم تبیین کنیم. سپس قلمرو علم امام و مصادیق آن را طرح خواهیم کرد و نشان می‌دهیم که علم امام به تمام صنایع، زبان‌ها و لغات، دانش فرشتگان و انبیاء، تمام کتب آسمانی، آگاهی از درون افراد، علم، علم‌الکتاب و... تعلق می‌گیرد.

https://pfk.qom.ac.ir/article_149_6168ceb791076cd27d1d3c719acc0ac9.pdf