References
Aquinas, T. (1977). The Summa Theologica (Fathers of the English Dominican Province, Trans.). Burns Oates & Washbourne.
Badawi, A. al-R. (2008). Mawsūʿat al-falsafah. Dhawi al-Qurbā.
Burik, S. (2010), Self and Other: Continental and Classical Chinese Thought. Philosophy Compass, 5: 735-744. https://doi.org/10.1111/j.1747-9991.2010.00323.x
Copleston, F. (1991). Tārīkh-i falsafah (B. al-D. Khurramshāhī, Trans.). Surūsh.
Ghazzālī, M. b. M., & Dunyā, S. (1994). Tahāfut al-falāsifah (ʿA. Bū Mulḥam, Ed.). Dār Maktabat al-Hilāl.
Ḥillī, Ḥ. b. Y., & Ṭūsī, M. b. M. (n.d.). Kashf al-murād fī sharḥ Tajrīd al-iʿtiqād. Manshūrāt al-Maktabat al-Muṣṭafawī.
Husainzadeh, M. (1996). Burhān-i imkān dar ilāhiyyāt-i Islāmī. Maʿrifat, (16), 34–51.
Ibn al-ʿArabī, M. b. ʿA., & ʿAfīfī, A. al-ʿA. (1987). Fuṣūṣ al-ḥikam. al-Zahrāʾ.
Ibn Sīnā, Ḥ. b. ʿA. (1984). Al-Mabdaʾ wa al-maʿād (A. Nūrānī, Ed.). Muʾassasah Mutālaʿāt Islāmī Dānishgāh Tehrān –McGill University.
Ibn Sīnā, Ḥ. b. ʿA. (2000). Al-Taʿlīqāt (ʿA. al-R. Badawī, Ed.). Markaz Intishārāt Daftar Tablīghāt Islāmī Ḥawzah ʿIlmīyah Qum.
Ibn Sīnā, Ḥ. b. ʿA., Ṭūsī, N. al-D., & Rāzī, Q. al-D. (1983). Al-Ishārāt wa al-tanbīhāt maʿa al-sharḥ li al-muḥaqqiq al-Ṭūsī wa sharḥ al-sharḥ li al-ʿallāmah Quṭb al-Dīn al-Rāzī. Daftar Nashr al-Kitāb.
Ījī, ʿA. al-D. (n.d.). Sharḥ al-mawāqif. Manshūrāt al-Sharīf al-Raḍī.
Javādī Āmulī, ʿA. (2009). Tabyīn barāhīn ithbāt-i Khudā (5th ed.). Asrāʾ.
Leibniz, G. W. (1996). Faylasūfān-i Inglīsī (A. Jalāl al-Dīn Aʿlam, Trans.; Vol. 5). Surūsh.
Muṭahharī, M. (2023). Tawḥīd. Ṣadrā.
Pearce, Kenneth L., 'Foundational Grounding and the Argument from Contingency', in Jonathan L. Kvanvig (ed.), Oxford Studies in Philosophy of Religion Vol. 8, Oxford Studies in Philosophy of Religion (Oxford, 2017; online edn, Oxford Academic, 21 Sept. 2017), https://doi.org/10.1093/oso/9780198806967.003.0011, accessed 7 June 2026.
Qurashī, ʿA. A. (1992). Qāmūs-i Qurʾān. Dār al-Kutub al-Islāmīyyah.
Rāzī, Q. al-D. (1987). Al-Maṭālib al-ʿāliyah (A. Ḥijāzī al-Saqqā, Ed.). Dār al-Kutub al-ʿArabī.
Sabzevārī, H. b. M. (1990). Sharḥ al-manẓūmah (Ḥ. Ḥasanʹzādah Āmulī, Commentator; M. Ṭālibī, Ed.; Vol. 3). Nashr-i Nāb.
Sabzevārī, H. b. M. (n.d.). Sharḥ-i manẓūmah-yi ḥikmat. Maktabat al-Muṣṭafawī.
Ṣadr al-Dīn Shīrāzī, M. b. I. (Mullā Ṣadrā). (1981). Al-Ḥikmat al-mutaʿāliyah fī al-asfār al-ʿaqliyyah al-arbaʿah (3rd ed.). Dār Iḥyāʾ al-Turāth al-ʿArabī.
Ṣadr al-Dīn Shīrāzī, M. b. I. (Mullā Ṣadrā). (1982). Al-Shawāhid al-rubūbiyyah fī al-manāhij al-sulūkiyyah (H. b. M. Sabzevārī, Annotator; J. al-Dīn Āshtiyānī, Compiler). Markaz Nashr Dānishgāhī.
Sayūrī, J. al-Dīn Miqdād b. ʿA. (2001). Al-Lawāmiʿ al-ilāhiyyah fī al-mabāḥith al-kalāmiyyah (M. ʿA. Qāḍī Ṭabāṭabāʾī, Ed.). Markaz Intishārāt Daftar Tablīghāt Islāmī.
Suhrawardī, S. al-Dīn Y. (1993). Majmūʿah-yi muṣannafāt-i Shaykh-i Ishrāq (H. Corbin, Ed.). Muʾassasah Muṭālaʿāt va Taḥqīqāt Farhangī.
Suhrawardī, S. al-Dīn Y., & Rāzī, Q. al-D. (n.d.). Sharḥ Ḥikmat al-ishrāq. Bījā.
Zabīḥī, M. (2010). Falsafah-yi mashshāʾ bā takiyah bar ahamm-i ārā-yi Ibn Sīnā (4th ed.). Sāzmān-i Muṭālaʿah va Tadwīn-i Kutub-i ʿUlūm-i Insānī Dānishgāhhā (SAMT).
Send comment about this article